Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Özer, G., Özbek, V., Elçi, M., & Aydın, K. (2015). Concurrent validity of different religiosity scales used in researches of marketing ethics and a proposal for a new religiosity scale, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(4), 15-28.

Topuz, İ. (2013). Dindarlık tipolojileri ile benlik saygısı arasındaki ilişki: yetişkinler üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013 (30), 35-50.

Unutulmaz, S. (2016). Fiziksel çevrenin müşteri memnuniyeti ve davranışsal niyeti üzerindeki etkisi: DİNESCAPE ölçeği ile Isparta ilinde bir uygulama  (Tez No. 453306) [Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Akın, A., Altundağ, Y. ve Turan, M. (2014). Dini Bağlılık Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi-Journal of the Human and Social Science Researches, 4(2), 367-375.

Ekşi, H. & Sayın, M. (2016, May). The adaptation of Religious Coping Scale into Turkish language: A study of bilingual equivalance, validity and reliability. Paper presented at the AGP Humanities and Social Sciences Conference, BAU International Berlin University, Berlin, Germany.

Abanoz, S. (2023). Dinî Başa Çıkma: Bir ölçek geliştirme çalışması. Eskiyeni, 48, 201-222. https://doi.org/10.37697/eskiyeni.1226612.

Ekşi, H. (2001). Başaçıkma, dini başaçıkma ve ruh sağlığı arasındaki ilişki üzerine bir araştırma: Eğitim, ilahiyat ve mühendislik fakültesi öğrencilerinin karşılaştırılması (Doktora tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.

Güner, A. (2006). Lise öğrencilerinde stres başaçıkma ve dini başaçıkma. (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.

Yılmaz, S. (1999). 7 - 9 yaş çocuklarının dini bilgi ve duygu gelişimleri üzerinde ailenin etkisi (Yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.

Karaçoşkun, M. D. (1998). Psiko-sosyal açıdan iman (dini inanç)-amel (dini davranış) ilişkisi (Doktora tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.

Kuşat, A., & Bulut, M. B. (2016). Dini dünya görüşleri ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 2502-2509.

Karaçoşkun, M. D. (1998). Psiko-sosyal açıdan iman (dini inanç)-amel (dini davranış) ilişkisi (Doktora tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.

Aydın, A. R. (1995). Dini inkarın psiko-sosyal nedenleri (Doktora tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.

Gülmez Ç., Pattabanoğlu F. (2020). Dini sembollere yönelik psikososyal tutumlar ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı değişkenlere göre karşılaştırılması. Bilimname, 0(43), 247 – 286. https://doi.org/10.28949/bilimname.800251

Seyhan, B. Y. (2015). Dini Şuur Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ekev Akademi Dergisi, 61(61), 399-414.

Ok, Ü. (2011). Dini Tutum Ölçeği: Ölçek geliştirme ve geçerlik çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 528-549.

Çakı, F. & Şentuna, B. (2017). Türk gençlerinde dini ve informal gönüllülük: Bir ölçek geliştirme çalışması. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (10-11), 223-247.

Rehber, D., Vural, M. E., & Ekşi, H. (2025). Dini ve Manevi Mücadele Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlahiyat Tetkikleri Dergisi(63), 45-54. https://doi.org/10.29288/ilted.1564927

Cirhinlioğlu, F. G. (2006). Üniversite öğrencilerinde utanç eğilimi, dini yönelimler, benlik kurguları ve psikolojik iyilik hali arasındaki ilişkiler. (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Coştu, Y. (2009). Dine normatif ve popüler yaklaşım: “Bir Dini Yönelim Ölçeği denemesi". Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8(15), 119-139.

Onay, A. (2002). Dini Yönelim Ölçeği: Ölçek geliştirmede yöntem, teorik altyapı, geçerlilik ve güvenilirlik. İslamiyat Dergisi, 5(4), 181-192.

Harlak, H. ve Eskin, M. (2018). Dini Yönelim ve Dindarlık Ölçeklerinin geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Yeni Symposium 56(2), 24-32. doi: 10.5455/NYS.20180730021249

Şahin, A., Tatlılıoğlu, K., ve Küçükköse, İ . (2014). Dini Yükleme Ölçeğinin psikometrik özellikleri.Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 131-158.

Paker, K. O. ve Akçalı, S. İ. (2012). Dinin bireyselleşmesi: Üniversite gençliği ile bir ölçek çalışması. Gaziantep University-Journal of Social Sciences, 11(4), 1440-1459.

Yapıcı, A. (2006). Yeni Bir Dindarlık Ölçeği ve Üniversiteli Gençlerin Dinin Etkisini Hissetme Düzeyi: Çukurova Üniversitesi Örneği. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6(1), 66-116.