Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Öz Soysal, F. S. & Bakalım, O. (2023). The Healthy Selfishness and Pathological Altruism Scale: Adaptation into Turkish and Validity and Reliability Study . Anadolu University Journal of Education Faculty , Volume 7, Issue 1 , 160-174 . DOI: 10.34056/aujef.1196150

Siyez, D. M. ve Uz-Baş, A. (2007). Sağlıklı Davranışlar Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eurasian Journal of Educational Research, 26, 188-198

Arslan, N., Akbaş, A., Kameri, M., Korkmaz, Ö., Polat, B. ve Aydın, A. (2007). Sağlıklı Süt Çocuklarında Beslenme Tipleri ve Annelerin Bebek Beslenmesi Uygulamaları: Anket Çalışması. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 21(1), 1-5.

Bahar, Z., Beşer, A., Gördes, N., Ersin, F., & Kıssal, A. (2008). Sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(1), 1-13.

Özer, E. ve Yılmaz, N. (2020). Sağlıklı yaşam farkındalığı: Bir ölçek geliştirme çalışması. Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Dergisi, 3(1), 47-60. doi: 10.5336/jtracom.2019-72138

Özer Kenan, E., & Yılmaz, N. (2025). Sağlıklı yaşam motivasyonu: Bir ölçek geliştirme çalışması. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 28(4), 651-670. https://doi.org/10.61859/hacettepesid.1686261

Gürel-Küçükbayır, D. (2000), Sağlıkta ve Hastalıkta Kontrol Algısı Ölçeği (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara

Cavlak, U., Yagci, N., Aslan, U. B., & Ekici, G. (2009). A new tool measuring Health-related Quality of Life (HRQOL): The effects of musculoskeletal pain in a group of older Turkish people. Archives of gerontology and geriatrics, 49(2), 298-303. doi:10.1016/j.archger.2008.11.002

Çarkçı, J. (2019). Sahne Sanatları Opera Bale Tiyatro Sanatçıları ve Öğrencilerine Yönelik Performans Kaygısı ve Öz-Yeterlilik Ölçeği geliştirme çalışması (Tez no. 580429) (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa).

Alkış, Z. (2024). Sahte-Gerçek Haber Ayrımı Yapabilme Becerisi Ölçeği’nin (SGHAYBÖ) geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Akın, A , Yalnız, A , Akın, Ü , ve Özçelik, B . (2015). Sahtekârlık Ölçeği Türkçe Formu: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (50), 309-315.

Akın, A., Yalnız, A., Akın, Ü. ve Özçelik, B. (2015). Sahtekârlık Ölçeği Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Akademik Bakış Dergisi, 50, 309-315.

Akça, E. (2014). Personality and cultural predictors of the quiet ego: comparing Turkey and the United States (Master’s Thesis). Middle East Technical University, Ankara.

Çetinkaya-Yıldız, E. ve Hatipoğlu-Sümer, Z. (2020). Saldırganlığa Alternatif Davranışlar için Öz-yeterlik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Erciyes Eğitim Dergisi, 4(2), 1-17. https://doi.org/10.32433/eje.736440

Bılgın, H., Tulek, Z., & Ozcan, N., (2011). Psychometric properties of the Turkish version of thePerception of Aggression Scale. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing,, 18, 878–883. doi: 10.1111/j.1365-2850.2011.01742.x

Çelik, H. ve Otrar M. (2009). Saldırganlık Envanterinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Marmara Üniverisitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 29(29), 101-120.

Çetinkaya Yıldız, E., Hatipoğlu Sümer, Z. (2021). Saldırganlık için Ebeveyn Desteği Ölçeğinin (SEDÖ) Türkçe formunun değerlendirilmesi. J Cogn Behav Psychother Res, 10(2), 222-231. https://doi.org/10.5455/JCBPR.116225

Tuzgöl, M. (1998). Ana-baba tutumları farklı lise öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Gültekin, F. (2008). Saldırganlık ve öfkeyi azaltma programı'nın ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin saldırganlık ve öfke düzeyleri üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Can, S. (2002). Aggression Questionnaire" adlı ölçeğin Türk popülasyonunda geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. (Tıpta uzmanlık). GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Psikiyatri Anabilim Dalı, İstanbul.

Can, S. (2002). “Aggression questionnaire” Adlı Ölçeğin Türk popülasyonunda geçerlilik ve güvenilirlik çalışması (Uzmanlık tezi, Genel Kurmay Başkanlığı, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Servis Şefliği, İstanbul).

Şahin, H. (2004). Saldırganlık ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(7), 180-190.

ÖNEN, E. (2009). Saldırganlık ölçeği’nin psikometrik niteliklerinin Türk ergenleri için incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(32), 75 – 84.

Kuzucu, Y., ve Sarıot-Ertürk, Ö. (2020). Psychometric Properties of Turkish Version of Aggression Questionnaire Short Form in Adolescents and Adults. Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology, 11(3), 243-265.

Erzi, S. (2022). Saldırganlık ve Sosyal Davranış Ölçeği Uyarlama Çalışması . Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi , 4 (3) , 242-252 https://doi.org/10.35365/ctjpp.22.3.04