Ölçek Kategorileri: 430 Yönetim ve Organizasyon

Kalfa, M. (2013).Avrupa Birliği ortak değerlendirme çerçevesiyle kamu kurumlarında kalite yönetiminin özdeğerlendirmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi).Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Kalfa, M. ve Yetim, A. A. (2018). Organizational self-assessment based on common assessment framework to improve the organizational quality in public administration. Total Quality Management & Business Excellence, 31(11–12), 1307–1324. https://doi.org/10.1080/14783363.2018.1475223

Tabak, A., Kızıloğlu, A., ve Türköz, T. (2013). Örtülü Liderlik Ölçeği geliştirme çalışması. ODTÜ Gelişme Dergisi, 40(1), 97-138.

Akgündüz, Y. (2012). Konaklama işletmelerinde otantik liderlik ve öz yeterlilik arasındaki ilişkinin analizi (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Özdemir, K ve Özkul, A. S. (2023). Özür dileme motivasyonları ölçeği: Bir ölçek uyarlama çalışması. Yalvaç Akademi Dergisi, 8(2), 62-73. https://doi.org/10.57120/yalvac.1306842

Akça, İ., & Tuna, M. (2021). Paradoksal liderlik davranışı: Bir ölçek uyarlama çalışması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(4), 2972–2989.  https://doi.org/10.20491/isarder.2019.788

Erbaşı, A., Arat, T. & Büyükipekci, S. (2012). The Effect of Performance Appraisal Errors on Employee Performances: An Examination in Industrial Cooling Managements in Turkey in terms of Employee Perceptions. European Scientific Journal, 8 (19), 164-190.  

İnan, T. T. (2019). Pilotlarda ekip kaynak yönetimi ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Journal of Management and Economics Research, 17 (3), 357-373. http://dx.doi.org/10.11611/yead.545638

Yılmaz Kuşaklı, B., & Sönmez, B. (2025). Problem Çözme Envanteri ve Genel Karar Verme Stilleri Ölçeği yönetici versiyonlarının geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 41(2), 371–384. https://doi.org/10.53490/egehemsire.1445831

Aydemir, C. ve Akdoğan, A. (2019). Psikolojik Performans: ölçek geliştirme çalışması. 27. Ulusal Yönetim Ve Organizasyon Kongresi’nde sunulan bildiri. Antalya,Türkiye.

Akçay, V.H. (2011). Pozitif psikolojik sermayenin kişisel değerler bakımından iş tatminine etkisi ve bir araştırma (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Örücü, E. ve Bayramov, S. (2022). Örgütlerde işten ayrılma niyetini etkileyen faktörler olarak; Psikolojik Sözleşme ihlali ve ücret tatmini. Yönetim Ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 20 (1), 47-66. http://dx.doi.org/10.11611/yead.948800

Esmer, Y., ve Özdaşlı, K. (2018). Akademik yönetimde psikolojik sözleşme ihlali, etik liderlik ve prososyal davranışlar. Konya: Çizgi Kitabevi.

Tayyar, S. (2008). İşletmelerde psikolojik yıldırma(mobbing) ve etkilerine yönelik bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.

Durhan-Ayyıldız, T., Kayhalak, F., Kurtipek, S. ve Yenel, F. (2022). Rekreasyonel Liderlik Davranışı Ölçeğinin psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 27(2), 127-142. https://doi.org/10.53434/gbesbd.1082314

Ayyıldız Durhan, T. , Kayhalak, F. , Kurtipek, S. & Yenel, F. (2022). Rekreasyonel Liderlik Davranışı Ölçeğinin Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 27 (2) , 127-142 . DOI: 10.53434/gbesbd.1082314

Kaya, İ. (2014). Alışveriş merkezi tüketicilerine yönelik rekreatif alışveriş ölçeği’nin geliştirilmesi: İstanbul örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 11 (1). 58-59.

Erçetin, Ş. Ş. , Açıkalın, Ş. N. , Gökbayrak, M. , Çevik, M. S. & Maya, İ. (2021). Sağlık Çalışanları Çok Boyutlu Glokal Liderlik Ölçeğinin Geçerlilik ve Güvenirlilik Çalışması . OPUS International Journal of Society Researches , 17 (36) , 2471-2489 . DOI: 10.26466/opus.841283

Karaşin, Y., Karagöz, Y. ve Aşçı, S. (2023). Sağlık Çalışanları İçin Dijital Bağımlılık Ölçeğinin Geliştirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (45), 838-865.

Topçu, İ. , Türkkan, N. Ü. , Bacaksız, F. E. , Şen, H. T. , Karadal, A. ve Yıldırım, A. (2013). Sağlık Çalışanlarında Örgütsel Sinizm Ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği . Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi , 6 (3) , 125-131 .

Turan, A. (2025). Kültürlerarası Duyarlılığın Sağlık Çalışanlarının Sağlık Turizmi Farkındalıklarına Etkileri. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 336-352. https://doi.org/10.54558/jiss.1692313

Ercan, İ. (2002). Sağlık hizmeti veren kurumlarda hizmet memnuniyetini ölçmeye yönelik ölçek geliştirilmesi ve bir uygulama. (Doktora Tezi.Uludağ Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Bursa). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Türkoğlu, Ç., & Rukiye, Ç. (2026). Blok zinciri teknolojisinin sağlıkta uygulanabilirliğine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 4(2), 139–162. https://doi.org/10.61535/bseusbfd.1685773

Çelebi, E. (2021). Sağlık kuruluşlarında halkla ilişkilerin etkinliğini ölçme: Özel ve kamu sağlık kuruluşlarının karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 81-98. https://doi.org/10.18037/ausbd.902563

Karasu, L., Karasu, E., & Özata, M. (2025). Validity and reliability of the Turkish version of the Short-Form Safety Climate Scale for Healthcare Institutions: A methodological study. İşletme Bilimi Dergisi, 13(3), 515-531. https://doi.org/10.22139/jobs.1616208