Ölçek Kategorileri: 40 Sosyal ve Beşeri Bilimler

Mısırdalı-Yangil, F., ve Dil-Şahin, M. (2019), Sürdürülebilir Liderlik Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizi. BMIJ, 7(5), 2124-2147. http://dx.doi.org/10.15295/bmij.v7i5.1276.

Zorlu, K. ve  Korkmaz, F. (2020). Sürdürülebilir Liderlik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Akademik Bakış, 13(26), 199 – 213.

Kara, M., Karaman, M., & Çelikkaya, K. (2023). Sürdürülebilir Pazarlama Yönelimi Ölçeği’nin Konaklama İşletmeleri Üzerinde Uyarlanması: Yozgat İli Örneği. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 9(2), 84-110. https://doi.org/10.29131/uiibd.1388244

Doğan, O., Bulut, Z. A. ve Çımrın, F. K. (2015). Bireylerin sürdürülebilir tüketim davranışlarının ölçülmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(4), 659-678.

Ayar, I., & Gürbüz, A. (2021). Sustainable consumption intentions of consumers in Turkey: A research within the theory of planned behavior. SAGE Open, 11(3), 1-16. https://doi.org/10.1177/21582440211047563

Çamlıca, K. (2014). Sürdürülebilir turizme ilişkin ziyaretçi tutumlarının ve tekrar ziyaret niyetlerinin pazar bölümlendirme kriteri olarak kullanılması: Kapadokya bölgesi örneği.(Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Aksoy, Ç. (2013). Sürdürülebilirlik performansının değerlendirilmesine yönelik ölçek önerisi ve Türkiye'deki işletmelerde uygulaması (Doktora tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Aşçı, F.H., Çağlar, E., Eklund, R. C., Altıntaş, A. Jackson, S. (2007). Durumluk ve Sürekli Optimal Performans Duygu Durum-2 Ölçeklerinin Uyarlama Çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 18 (4), 182-196.

Güngör, H. (2022). Kayseri’de inşaat sektöründe çalışan Suriyeli işçilere yönelik tutumların belirlenmesi üzerine bir araştırma (Tez no. 552673). [Yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü]. YÖK Tez Merkezi.

Aslan, S. ve Kan A. (2021). Suriyeli Öğrencilere Yönelik Tutum Ölçeği geliştirme geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 25(1), 193-206.

Aslan, S., ve Kan, A. (2021). Suriyeli Öğrencilere Yönelik Tutum Ölçeği geliştirme geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 25(1), 193-206.

Özcan, N. A. (2014). Sürücü memnuniyet ölçeği ile araçtan duyulan memnuniyet düzeyi ve trafik kazası ilişkisinin incelenmesi (Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Özcan, N. A., Bayrak, H. ve Yasak, Y. (2014). Araç Kullanicilarinin araçtan duyduklari memnuniyetin belirlenmesine yönelik geliştirilen Sürücü Memnuniyet Ölçegi (SMÖ). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (31), 117-130.

Yılmaz, Ş., Arslan, B., Öztürk, İ., ... Lajunen, T. (2022). Sürücü sosyal istenirlik ölçeği: Sürüş bağlamında bir Türkçe uyarlaması ve incelemesi. Ulaştırma araştırması kısım F: trafik psikolojisi ve davranışı, 84, 53-64. https://doi.org/10.1016/j.trf.2021.11.009

Yılmaz, Ş., Arslan, B., Öztürk, İ., Özkan, Ö., Özkan, T., & Lajunen, T. (2022). Driver Social Desirability scale: A Turkish adaptation and examination in the driving context. Transportation research part F: traffic psychology and behaviour, 84, 53-64. https://doi.org/10.1016/j.trf.2021.11.009

Tam, M. S. (2020). Takipçiler Nezdinde Sosyal Medya Fenomenlerinin Kanaat Önderliği Ölçeği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 3 (23), 481-502.

Unutmaz, V., Kiremitçi, O., ve Gençer, R. (2011). Takım Birlikteliği Envanterinin psikometrik özelliklerinin incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 23-30.

Yerköy Ateş, A., & Yıldırım, A. (2024). Adaptation of the TeamSTEPPS® teamwork perceptions questionnaire into Turkish for a nurse sample: A methodological study. Journal of Educational Research in Nursing, 21(2), 99-106. https://doi.org/10.14744/jern.2024.81236

Tuncer, U. Ç. (2008). İnsan kaynaklarının psiko-sosyal bakımdan geliştirilmesi amacıyla hazırlanan gelişim programlarının değerlendirilmesine yönelik bir araştırma: Man Türkiye A.Ş. örneği (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Akyüz, U. (2003). Spor takımlarında grup içi bağlılık ve performansa etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Üzüm, H., Mirzeoğlu, N., Polat, E., Ayata, A. (2010). İşgören Örgütsel Bağlılık Ölçeğinin takım sporcularına uyarlanması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi , 15(1) , 57-71 .

Yetim, A.A., Aydoğan, H. ve Özdemir, E. (2023). Takım Sporları Taraftar Bağlılık Ölçeği Geliştirme Çalışması. Spor Eğitim Dergisi, 7(1), 26-39. https://doi.org/10.55238/seder.1225713

Alkan, G. (2009). Takım sporlarında etkili iletişim ölçeğinin Türk takım sporcularına uyarlanması (Yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,Mersin.

Çelik, V. O. (2013). Takım sporlarında görev yapan sporcuların antrenörleri ile ilgili karizmatik liderlik algılarının değerlendirilmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması: Basketbol branşı örneği. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 4(2), 16-45.

Biçer, S. (2013). Takım sporlarında öğrenilmiş çaresizliği ölçmeye yönelik ölçek geliştirme çalışması (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin).