Ölçek Kategorileri: 350 Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi

Arslankara, V. B., Demir, A., Öztaş, Ö., & Usta, E. (2022). Digital Well-Being Scale validity and reliability study. Journal of Teacher Education and Lifelong Learning, 4(2), 263-274. Doi: 10.51535/tell.1206193

Bilginoğlu, E., Yozgat, U. (2023). The Validity and reliability of the Measure for Digital Leadership: Turkish Form. P. Vardarlıer, P. (Ed.), Multidimensional and Strategic Outlook in Digital Business Transformation. Contributions to Management Science içinde (53-67). Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-23432-3_5

Göçen Kabaran, G. ve Uşun, S. (2021). Dijital materyal tasarımı yeterlikleri ölçeği (DMTYÖ): Bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 11 (2), 281-307. https://doi.org/10.17943/etku.864296

Karalar, H., Aslan Altan, B., & Yorulmaz, A. (2025). Adaptation of the Digital Teaching Competence Scale (DTCS) to Turkish: Reliability, validity, measurement invariance and latent mean difference tests. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, 76, 68-85. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1715751

Üstündağ, M.T., Güneş, E.,ve Bahçivan, E. (2017). Turkish adaptation of Digital Literacy Scale and investigating pre-service science teachers’ digital literacy. Journal of Education and Future, 12: 19-29.

Hamutoglu, N. B., Güngören-Canan, Ö., Kaya-Uyanık, G. ve Gür-Erdoğan, D. (2017). Dijital Okuryazarlık Ölçeği: Türkçe ’ye uyarlama çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 18(1), 408- 429.

Güller, A., & Tosunoğlu, N. (2025). Dijital olgunluk seviyesi (DOS): Ölçek geliştirme ve geçerlik çalışması. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 583-608.

Yiğit, E. ve Günüç, S. (2020). Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 144-174. https://doi.org/10.33711/yyuefd.691498

Aydın, F.,Horzum, M.B., Ayas, T. ve Bektaş, M. (2017).Dijital oyun oynama alışkanlığı ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması.ERPA / International Congress on Education. içinde (ss.161). Budapeşte Macaristan.

Tekkurşun-Demir, G. ve Hazar, Z. (2018). Dijital Oyun Oynama Ölçeği (EBÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(2).

Erdem, C., & Koçyigit, M. (2019). Exploring undergraduates' digital citizenship levels: Adaptation of the Digital Citizenship Scale to Turkish. Malaysian Online Journal of Educational Technology, 7(3), 22-38.

Yılmaz, E., Şahin, Y. L. ve Akbulut, Y. (2015). Dijital Veri Güvenliği Farkındalığı Ölçeği'nin geliştirilmesi. AJIT-e: Online Academic Journal of Information Technology, 6(21), 23-40. Doi: 10.5824/1309‐1581.2015.4.002.x

Yılmaz, E. (2015). Öğretmenlerin dijital veri güvenliği farkındalığı (Doktota tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Şad, S , Durmuş, V . (2017). Öğretmenlik mesleği bağlamında dijital yerlilik, dijital göçmenlik ve dijital melezlik. Electronic Journal of Education Sciences, 6 (11), 11-21.

Aydemir B. (2011). Dokunmatik ekran kullanımının öğrencilerin bilgisayar kullanımına ve eğitsel bilgisayar oyunlarına yönelik tutumlarına etkisinin araştırılması (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Meşe, C. (2021). Validity and Reliability Study of the Situational Interest Scale in Turkish. International Journal of Contemporary Educational Research, 8(4), 91–101. https://doi.org/10.33200/ijcer.882962

Kolburan-Geçer, A. ve Deveci-Topal, A. (2015). E-Derslere Yönelik Memnuniyet Ölçeğinin geliştirilmesi:geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(4), 1272-1287.

Güneş, F. ve Susar-Kırmızı, F. (2014). E-Kitap Okumaya Yönelik Tutum Ölçeği' nin (EKOT) geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 196-212. http://dx.doi.org/10.14686/BUEFAD.201428178

Biçer, A., U. ( 2019) E-Öğrenme içerik geliştirme araçlarına yönelik inanç ölçeğinin geliştirilmesi ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Biçer, A. U. (2019). E-öğrenme İçerik Geliştirme Araçlarına Yönelik İnanç Ölçeği’nin geliştirilmesi ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Tez no. 550160)(Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Kalelioğlu, F. ve Baturay, M. H. (2014). E-Öğrenme için Hazırbulunuşluk Öz Değerlendirme Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Başkent University Journal of Education, 1(2), 22-30

Keskin, S., Şahin, M., Uluç, S., & Yurdugul, H. (2020). Online learners’ interactions and social anxiety: the social anxiety scale for e-learning environments (SASE). Interactive Learning Environments. https://doi.org/10.1080/10494820.2020.1769681

Altun, A. ve Mazman-Akar, S. G. (2019). E-Öğrenme Ortamlarında Algılanan Karmaşık Görev Performans Ölçeği. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 9(1), 276-291. doi:10.17943/etku.466073

Haznedar, Ö., & Baran, B. (2012). Eğitim Fakültesi Öğrencileri İçin E-Öğrenmeye Yönelik Genel Bir Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(2), 42-59.

Biçer, H. (2019). E-öğrenmeye yönelik tutum: Ölçek uyarlama çalışması (Yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.