Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Anlı, G. ve Taş, İ. (2018). Ergenler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği kısa formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies, 13 (11), 189-203. Doi: 10.7827/TurkishStudies.13371

Kaşıkcı, F., & Öğülmüş, S. (2023). Development of Self-Regulation Scale for Adolescents. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 56 (1), 56-92 . https://doi.org/10.30964/auebfd.1190039

Aşkan, F., Sir, Ö., Şata, M., & Gülbaktı, R. (2026). Development and psychometric evaluation of a Health Awareness Scale for Adolescents. Journal of Pediatric Nursing, 90, 695-703. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2026.07.040

Öner, Ç., Kardaş, F., & Şata, M. (2025). Gençlerde dijital akıl: Yapay Zeka Farkındalık Ölçeği geliştirme. Ekev Akademi Dergisi, 102, 1-18.

Baysal, H., & Erden Çınar, S. (2023). Ergenlerde Pozitif Risk Alma Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Humanistic Perspective, 5(2), 873-897. https://doi.org/10.47793/hp.1295521

Baysal, H. (2022). Ergenlerde Pozitif Risk Alma Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalışması (Tez No. 750035) [Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.  

Bostan Akmeşe, N. (2018). Ergenlerde Sağlığı Geliştirici ve Koruyucu Davranışlar Ölçeği’nin geliştirilmesi ve uygulanması [Doktora Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Akdeniz, C. (2018). Ergenlerde Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği’nin geçerlilik ve güvenirliği (ESOÖ) (Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü).

Akın, A., Usta, F. ve Eroğlu, N. Ç. (2013). Ergenlerde Topluluk Hissi Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(2), 16-25.

Akbayır, S. B. ve Peker, A. (2023). Ergenlere yönelik “İnternet Özgeciliği” ölçeği geliştirme çalışması. Ege Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 13(2), 43-57. https://doi.org/10.58637/egebad.1380029

Aydoğdu, M. (2003). Ergenlerin öğretmen ve ideal öğretmen algılarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Aras E, Peker A. (2025). Development of the Adolescents’ Attitude towards Psychological Help Scale and the Adolescents’ Intention to Seek Psychological Help Scale: Validity and reliability study. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 17(1):111-125.

Aras E, Peker A. (2025). Development of the Adolescents’ Attitude towards Psychological Help Scale and the Adolescents’ Intention to Seek Psychological Help Scale: Validity and reliability study. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 17(1):111-125.

Baştuğ, M. ve Keskin, H. K. (2013). Ergenlik Dönemi Okuma Tutumu Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması. Electronic Turkish Studies, 8(4), 295-311.

Gürbüz,S. (2018). Ergenlik dönemindeki zihin yetersizliği olan bireylerin cinsel gelişim özelliklerinin ebeveyn görüşleri ile değerlendirilmesi: Bir ölçek geliştirme çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.

Gürbüz, S., & Eratay, E. (2020). Ergenlik Dönemindeki Zihin Yetersizliği Olan Çocukların Cinsel Gelişim Özellikleri Ölçeğinin geliştirilmesi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 1206–1221. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020..-656106

Tağ, Ş. 2000 Matematiğe yönelik tutum ile matematik başarısı arasındaki karşılıklı ilişki (Yüksek lisans tezi) Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara

Taştepe, T. ve Temel, Z.F. (2013). Erken çocukluk dönemi fen ve matematik eğitimi içerik standartları değerlendirme araçlarının geliştirilmesi (geçerlik ve güvenirlik çalışmaları). Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(4), 1625-1640.

Atabay, S. & Sönmez, S. (2020). Erken Çocukluk Değerlendirmesi Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi. Çukurova University Faculty of Education Journal, 49(2), 769-793.

Mutlu, E. (2010). Erken çocukluk dönemindeki çocukların (60-72 ay) düşünme düzeylerinin ve okul öncesi öğretmenlerinin düşünme eğitimi ile ilgili tutumlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.

Şenol, F.B. ve Turan, F. (2017). Erken Çocukluk Dönemi Akademik Yeterlik Ölçeği-Öğretmen Formu (EÇAYÖ): Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. IV. International Eurasian Educational Research Congress içinde (s.593-594). Denizli: Pamukkale Üniversitesi.

Mutlu, E. (2010). Erken çocukluk dönemindeki çocukların (60-72 ay) düşünme düzeylerinin ve okul öncesi öğretmenlerinin düşünme eğitimi ile ilgili tutumlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.

Tanju, E.H., Darıca, N. ve Büyüköztürk, Ş. (2011). Erken Çocukluk Dönemi Eğitim Programına Yönelik İnançlar ölçeğinin uyarlanması ve bazı değişkenlere göre incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 120 – 133.

Taştepe, T. ve Temel, Z.F. (2013). Erken çocukluk dönemi fen ve matematik eğitimi içerik standartları değerlendirme araçlarının geliştirilmesi (geçerlik ve güvenirlik çalışmaları). Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(4), 1625-1640.

Sarı, B. (2012). Erken Çocukluk Dönemi Fonolojik Duyarlılık Ölçeği (EÇDFDÖ)'nin geçerlik, güvenirlik ve norm çalışması (Yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.