Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Uyanık, G. (2024). Enfeksiyon Hastalıklarına Özgü Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği (EH-SOY): Türkçe geçerlilik ve güvenirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Yılmaz, S.H.,  İlhan, E.L. ve  Yarayan, Y.E. (2021). Engelli Bireylerde Spora Katılımın Önündeki Zorlanmalar Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi (Online), 26(3), 315 – 332. https://doi.org/10.53434/gbesbd.900837

Yılmaz, S. H., İlhan, E. L., & Yarayan, Y. E. (2021). Engelli Bireylerde Spora Katılımın Önündeki Zorlanmalar Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 26 (3), 315-332. Doi: 10.53434/gbesbd.900837

Diğer, H. ve Yıldız, A. (2021). Engelli Bireylere Yönelik Algı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31 (2), 807-822. https://doi.org/10.18069/firatsbed.886698

Kösterelioğlu, İ. (2013). Engelli Bireylerin Eğitilmesine Yönelik Tutum Ölçeğinin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(3), 211-226.

Sevil-Akardere, S. (2005). İşverenlerin engelli çalışanlara yönelik tutumları (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yüksel, A. & Uyanık, Y. (2023). Engelli çocuk sahibi kadınların yaşadıkları güçlükleri belirleme: Bir ölçek geliştirme çalışması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(4), 1398-1419.

Güven Karahan, B. (2011). Engelli öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve karşılaştıkları sorunlar. (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Güven Karahan, B. (2011). Engelli öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve karşılaştıkları sorunlar. (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Yelpaze, İ. ve Türküm, A. S. (2018). Engellilere Yönelik Çok Boyutlu Tutum Ölçeğinin Türk Kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 8(14), 168-187. doi: 10.26466/opus.377906

Aydıner-Uygun M., (2018, 4-7 Ekim). Enstrüman Öğrenimindeki Başarı Hedefi Yönelimleri Ölçeğinin doğrulayıcı faktör analizi [Bildiri sunumu]. 4. Uluslararası Çağdaş Eğitim Araştırmaları Kongresi, Muğla, Türkiye.

Aydıner-Uygun M. (2018, 4-7 Ekim). Enstrüman Öğrenmedeki Yaklaşımlar Ölçeğinin geliştirilmesi [Bildiri sunumu]. 4. Uluslararası Çağdaş Eğitim Araştırmaları Kongresi,Muğla, Türkiye.

Hacıömeroğlu, G. ve Bulut, A. S. (2016). Entegre FeTeMM Öğretimi Yönelim Ölçeği Türkçe Formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 12(3), 654-669.

Ergin, A., & Diker Coşkun, Y. (2026). Adaptation of the intellectual experience scale to Turkish culture: A validity and reliability study among university students. Journal of Management and Educational Sciences, 5(3), 253–275. https://doi.org/10.68234/jmedusci.191

Dinç, E., İnel, Y. ve Uztemur, S. (2016). Epistemik İnanç Ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 767 - 783.

Kenç, M. F. (2011). Rehber öğretmenlerin ve branş öğretmenlerinin epistemik otorite olarak algılanma düzeylerinin incelenmesi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Deryakulu, D., ve Büyüköztürk, Ş.(2002). Epistemolojik İnanç Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8, 111-125.

Evcim, İ. (2010). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin epistemolojik inanışlarıyla, fen kazanımlarını günlük yaşamlarında kullanabilme düzeyleri ve akademik başarıları arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Özkale, U. (2019). Epistemolojik inanç ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması . Journal of Advanced Education Studies , 1(2) , 96-114 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/ejaes/issue/50702/623604

Önen, E. (2009). Ölçme değişmezliğinin Yapısal Eşitlik Modelleme teknikleri ile incelenmesi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Önen, E. (2007). Gruplar Arası Karşılaştırmalarda Ölçme Değişmezliğinin İncelenmesi: Epistemolojik İnançlar Envanteri Üzerine Bir Çalışma. Ege Eğitim Dergisi, 8(2), 87-110.

Cam, A., Topcu, M. S., Sulun, Y., Guven, G. & Arabacioglu, S. (2012). Translation and validation of the Epistemic Belief Inventory with Turkish preservice teachers. Educational Research and Evaluation: An International Journal on Theory and Practice, 18(5), 441-458. doi: 10.1080/13803611.2012.689726

Aypay, A. (2011). Epistemolojik İnançlar Ölçeğinin Türkiye uyarlaması ve öğretmen adaylarının epistemolojik inançlarının incelenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 1-15.

Hatır, A. E., Onmaz, M., & Demirbaş, N. (2026). Psychometric properties of the Turkish EQ-5D-5L in adults with type 2 diabetes mellitus. Turk J Public Health, (1), 222–231. https://doi.org/10.20518/tjph.1854905

Yiğitce, A. N., & Şentürk, Ş. (2024). Erdemli İnsan Algısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Ondokuz Mayis University Journal of Education Faculty, 43(1), 397-449. https://doi.org/10.7822/omuefd.1334877