Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Besalti, M., Akdeniz Kudubeş, A., Kudubeş, İ. E., Özbay, Ö., Durmuş Sarıkahya, S., & Çınar Özbay, S. (2026). Development and Psychometric Evaluation of the Problematic Generative Artificial Intelligence Use Scale Among Turkish University Students. International Journal of Human–Computer Interaction, 1–18. https://doi.org/10.1080/10447318.2026.2652063

Dogan, S., Tatık, R. Ş., & Yurtseven, N. (2017). Professional learning communities assessment: Adaptation, internal validity, and multidimensional model testing in Turkish context. Educational Sciences: Theory & Practice, 17(4), 1203–1229.DOI 10.12738/estp.2017.4.0479

Kalkan, F. (2016). Relationship between professional learning community, bureaucratic structure and organisational trust in primary education schools. Educational Sciences: Theory & Pratcite, 16(5), 1619–1637.

Sukru Bellibas, M., Bulut, O., & Gedik, S. (2016). Investigating professional learning communities in Turkish schools: the effects of contextual factors. Professional Development in Education, 43(3), 1-22.

Tanrıverdi EÇ, Nas MA, Kaşali K, Layık ME, & El-Aty AMA (2023) Validity and reliability of the Professionalism Assessment Scale in Turkish medical students. PLoS ONE 18(1): e0281000. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0281000

Taşçı, A. İ., Akdeniz, E., Gülpınar, M. A., Danacıoğlu, Y. O., Sarı, E. E., Yaşar, L., Karandere, F., & Ferahman, S. (2023). Adaptation of the Professionalism Mini-Evaluation Exercise Instrument into Turkish: A validity and reliability study. BMC Medical Education, 23, 698. https://doi.org/10.1186/s12909-023-04675-6

Dede, O., & Akçin, D. C. (2025). Program Accreditation Attitude Scale: Validity and reliability study. Yükseköğretim Dergisi, 15(1), 182-194. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1477599

Oner Sunkur, M., & Yilmaz, F. (2024). Prediction of elementary school teachers’ curriculum fidelity by demographic variables and curriculum literacy. Athens Journal of Education, 11, 1-20.

Karabatak, S., &Turhan, M. (2017). Effectiveness of web-based problem-based school administrator training program and its effect on participants' attitudes towards web- based learning. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 7 (4), 2017, 663-712.

Kayır, G., & Toraman, Ç. (2021). Development of Curriculum Changes Perception Scale and Teachers’ Perceptions of Curriculum Changes. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 16(2), 7–24. http://dx.doi.org/10.29329/epasr.2020.345.1

Derin, A., & Küçükoğlu, A. (2026). Yükseköğretimde program esnekliği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 17(1), 366-407. https://doi.org/10.37217/tebd.1718171

Oğuz, A. (2012). Program Geliştirme ve Öğretim Dersine Yönelik Bir Tutum Ölçeği geliştirme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 845-861.

Akyıldız, S. (2020). Eğitim programı okuryazarlığı kavramının kavramsal yönden analizi: Bir ölçek geliştirme çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(73), 315-332. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.554205

Yolcu, O. (2019). Ortaokul fen bilimleri öğretim programının Stufflebeam Değerlendirme Modeli temelinde öğretmen özerkliği açısından incelenmesi (Doktora tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.

Derin Kılıç, A., & Küçükoğlu, A. (2024). Yükseköğretimde program yetkinliği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 14(3), 462-484. https://doi.org/10.5961/higheredusci.1478671

Kalkan, E. ve Akman, B. (2010). The Turkish adaptation of the program administration scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 2060–2063. doi:10.1016/j.sbspro.2010.03.281

Ozmen Yagiz, B., & Alemdag, E. (2025). Understanding resilience in programming: A scale adaptation and analysis of individual differences. Education and Information Technologies, 30(5), 6547–6581. https://doi.org/10.1007/s10639-024-13086-z

Koç, A. (2020). Bulut tabanlı akran öğretiminin öğretmen adaylarının akademik başarı, iletişim becerileri ve derse ilişkin tutumlarına etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi[. İnönü üniversitesi, Malatya.

Karalar, H. (2023). Adaptation of computer programming self-efficacy scale for computer literacy education into Turkish for middle school students: Validity and reliability study. International Technology and Education Journal (ITEJ), 7(2), 51–59.

Sevim, N., & Erol, O. (2025). Programlama Sürecinde Dayanıklılık Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 669-680. https://doi.org/10.17860/mersinefd.1645042

Altun, A. ve Mazman, S. G. (2012). Programlamaya ilişkin Öz Yeterlilik Algısı Ölçeğinin Türkçe formunun güvenirlik ve geçerlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2), 297-308.

Kılıç, S., Gökoğlu, S., & Öztürk, M. (2021). A valid and reliable scale for developing programming-oriented computational thinking. Journal of Educational Computing Research, 59(2), 257-286.

Altay, G., ve Kışla, T. (2018). Programlamaya Yönelik Tutum Ölçeği ve psikometrik özellikleri. Ege Eğitim Dergisi / Ege Journal of Education, 19(2), 559-574.

Gökmen, C. (2003). Fen liselerinde yapılan proje çalışmalarının, öğrenci tutumları ve öğretmen görüşleri ile değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Yaşar, E., & Oral, B. (2024). Öğretmenlerin proje danışmanlık yeterlik düzeyleri: Ölçek geliştirme çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 464-486. https://doi.org/10.37217/tebd.1363368