Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Ergani, G. (2019).Eşlerde Mizaç Uyumu Ölçeği (EMUÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. 4. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Kongresi'nde sunulan bildiri. 14 – 17 Şubat, Yalova, Türkiye.

Özyürek, A.(2018). Anne-baba çocuk yetiştirme tutumları ve üç farklı ölçek geliştirme çalışması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 22(2), 659-676.

Bugay, A. ve Baker, Ö. (2015). Eşli Ruminasyon Ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, (43)5, 106-114

Akpolat, T., ve Çetin, M. (2020). Esnek Çalışma Algısı Ölçeği’nin geliştirilmesine ilişkin geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 136-152. doi: 10.37217/tebd.643277

Evren, C., Yilmaz Cengel, H., Bozkurt, M., Evren, B., Umut, G., & Agachanli, R. (2017). Psychometric Properties of the Turkish Versions of the Cannabis Use Problems Identification Test (CUPIT) and the Adult Cannabis Problems Questionnaire (CPQ). Journal of psychoactive drugs, 49(1), 83-89.

Tomaszek, K. & Muchacka Cymerman, A. (2019). Polish Adaptation of the ESSBS School-Burnout Scale: Pilot Study Results. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 418-433. https://doi.org/10.16986/HUJE.2018043462

Güllü, A. (2015). Eşten Beklenti Ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı değişkenler açısından incelenmesi(Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Rehberlik ve Psikolojik Danışma Bilim Dalı, Ankara.

Öztunç, M., Çötok, N. A., Işıkgöz, M. E., & Biricik, K. (2025). Digital culture and aesthetic orientation: Associations with body perception and beauty perception on social media. BMC Psychology, 13(1), 1-16. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03517-y

Yavuz, N. (2022). Okul öncesi dönemde çocuğu olan ebeveynler için Etik Davranışları Değerlendirme Ölçeği’nin geliştirilmesi ve ebeveynlerin etik davranışlarının belirlenmesi (Tez No. 790833) [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Toker Gökçe, A. (2017). Development of the ethical evaluation questionnaire: A Machiavellian, utilitarian, and religious viewpoint. European Journal of Educational Research, 6(1), 79–92. https://doi.org/10.12973/eu-jer.6.1.79

Kaya, İ. (2015). Etik Değerlere Yatkınlık Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(41), 968- 974.

Güğerçin, U., & Yeşiltaş, M. D. (2025). Etik Konum Ölçeği Kısa Formu (EPQ-5): Geçerlilik, güvenilirlik ve ölçüm değişmezliği analizi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 43(3), 488-508. https://doi.org/10.17065/huniibf.1612101

Erdem, A. T. ve Altan, S. (2025). Etik Liderlik İletişimi Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 20(80), 580-602. https://doi.org/10.19168/jyasar.1635681

Tuna, M., Bircan, H. ve Yeşiltaş, M. (2012). Etik Liderlik Ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması: Antalya örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(2), 143-155.

Özsoy, E., Griffiths, M. D., & Ceylan, M. (2025). Psychometric properties of the Turkish Ethical Leadership at Work Questionnaire. Cogent Psychology, 12(1). https://doi.org/10.1080/23311908.2025.2467517

Sübaşı, G. (2003). Etkileşim Kaygısı Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenilirlik: çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(19), 35-40.

Coşkun, H. (2009). Etkileşim Kaygısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 12(23), 41-49.

Ölmez, İ. (2018). Etkileşimli sınıf yönetimine ilişkin okul yöneticisi ve öğretmenlerin hazırbulunuşluk durumlarının incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.

Birden, N. (2001). Etkili dinleme sürecinde öğretmen ve yönetici algılamalarının karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.

Buluş, M., Atan, A. ve Erten, H. (2017). Etkili iletişim becerileri: bir kavramsal çerçeve önerisi ve ölçek geliştirme çalışması. International Online Journal of Educational Sciences, 9(2), 575-590.

Buluş, M., Atan, A. ve Erten Sarıkaya, H. (2017). Etkili iletişim iecerileri: Bir Kavramsal çerçeve önerisi ve ölçek geliştirme çalışması. International Online Journal of Educational Sciences, 9 (2), 575 - 590. DOI: https://doi.org/10.15345/iojes.2017.02.020

Yahşi, Ö., ve Aydın, İ. S. (2020). Etkili iletişim Özyeterlik Envanteri’nin geliştirilmesi: Geçerlik– güvenirlik çalışması. Uluslararası Dil Eğitim ve Sosyal Bilimlerde Güncel Yaklaşımlar Dergisi (CALESS), 2(1), 257-275.

Türker, Y. B. (2020). Etkili İlişkiler içiin Davranışsal Öz-Düzenleme Ölçeği’ni Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması.(559504 ). (Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü). YÖK Ulusal Tez Merkezi.

Genç. D. ve Yavuz-Güler, Ç. (2019). Etkili İlişkiler İçin Davranışsal Öz-Düzenleme Ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 9(55), 1085-1109.

Çintaş-Yıldız, D. ve Yavuz, M. (2012). Etkili Konuşma Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Turkish Studies, 7(2), 319-334.