Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Ergin, F. E. (2000). Üniversite öğrencilerinin sahip oldukları duygusal zeka düzeyi ile 16 kişilik özelliği arasındaki ilişki üzerine bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Koçyiğit, M., & Karadağ, E. (2017). Duygusal Zekâ Öğrenci Liderliği için bir ölçek geliştirme çalışması. Journal of Kirsehir Education Faculty. 18(2).

Koçyiğit, M., ve Karadağ, E. (2017). Duygusal zekâ öğrenci liderliği için bir ölçek geliştirme çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 18(2),1-17.

Kayıhan, Ş. N., ve Arslan, S. (2016). Emotional Intelligence Scale: A study of scale adaptation. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimler Dergisi, (7), 137 - 145.

Cakan, M. (2005). Adaptation of an Emotional Intelligence Scale for Turkish Educators. International Education Journal, 6(3), 367-372.

Ekinci-Vural, D. ve Kocabaş, A. (2011). 7 Yaş Grubu Öğrenciler İçin Duygusal Zeka Ölçeği'nin geliştirilmesi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 139-152.

Gönül, K. (2012). Akademisyenlerde duygusal zeka faktörlerinin tükenmişlik faktörleri ile ilişkisine yönelik bir araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 121-144.

Göçet, E. (2006). Üniversite öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile stresle başaçıkma tutumları arasındaki ilişki. (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.

Çakan, M.,ve Akbaba Altun, S. (2005). Adaptation of an emotional intelligence scale for Turkish educators. International Education Journal, 2005, 6(3), 367-372.

Deniz, M. E., Özer, E., ve Işık, E. (2013). Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği–Kısa Formu –kısa formu: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169), 407-419.

Deniz, M. E., Özer, E. ve Işık, E. (2013). Duygusal Zekâ Özelliği Ölçeği–Kısa Formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169), 407-419.

Titrek, O. (2005). Duygusal Zeka Yeterliklerini İş Yaşamında Kullanma Düzeyi Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(24), 73-87.

Titrek, O. (2005). Developing The Scale of The Level of Using The Competence of Emotional Intelligence in Profession Life: Validity and Reliability Studies . Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal , 3 (24) , 73-87 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tpdrd/issue/21443/229687

Özerbaş-Somuncuoğlu, D. H. (2004). Durumlu öğrenmenin duygusal zeka yeterliliklerinin geliştirilmesine etkisi. (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Özerbaş-Somuncuoğlu, D. H. (2004). Durumlu öğrenmenin duygusal zeka yeterliliklerinin geliştirilmesine etkisi. (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Baysura, D., & Alcı, B. (2024). Developing a Turkish adaptation of the Connectedness to Nature Scale. Journal of Turkish Science Education, 21(4), 799-815. http://doi.org/10.36681/tused.2024.043

Aslan, B., & Onal, O. (2024). Validity and Reliability of Four Instruments for E-Cigarette Dependence and Sensory Factors in E-Cigarette use and correlations between these measurements. Journal of Drug Issues, 00220426241265629. https://doi.org/10.1177/00220426241265629 Türkiye Geneli 1050 kişiye uygulandı.

Özbakır, M.(2010). Duyusal İşlemleme Ölçeği - Ev Formu’nun Türkiye Koşullarına Uyarlanması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İstanbul

Demirok, T., Gündoğmuş, E., Irmak, D. E., Abaoğlu, H., & Bumin, G. (2024). Cross-cultural adaptation and psychometric testing of the Turkish version of the Sensory Eating Problems Scale in children with neurodevelopmental disorders. International Journal of Developmental Disabilities, 1-12. https://doi.org/10.1080/20473869.2024.2397635

Yukay Yüksel, M., Okur, S., Akbulut, Z. & Kütük, H.(2020). Psychometric parameters of the Turkish Version of the affective and cognitive measure of empathy (ACME). International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 11(3), 1-15.

Yalçındağ, B. & Özkan, T. (2015). Düzenleme Odağı Ölçeği (DOÖ), Sebat ve Risk Alma Ölçeklerinin Türkçe’ye Uyarlanması ve DOÖ’nün Psikometrik Açıdan Değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Yazıları, 18(36), 49 – 72.

Önder, İ. ve Beşoluk, Ş. (2010). Düzenlenmiş İki Faktörlü Çalışma Süreci Ölçeği’nin (R-SPQ-2F) Türkçeye uyarlanması. Eğitim ve Bilim, 35(157),55-67.

Totan, T. (2014). The Regulatory Emotional Self-efficacy Scale: Issues of reliability and validity within a Turkish sample group. Psychological Thought, 7(2), 144-155.

Totan, T. (2014). The Regulatory Emotional Self-Efficacy Scale: Issues of reliability and validity within a Turkish sample group. Psychological Thought, 7(2), 144–155.

Işık, E., Kozan, S., & Negiş-Işık, A. (2018). Cross-cultural validation of the Turkish Version of the Decent Work Scale. Journal of Career Assessment. Advance online publication. https://doi.org/10.1177/1069072718763636