Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Duyan, V. ve Gelbal, S. (2013) Yaşlılara Yönelik Tutum Ölçeği’nin bir grup üniversite öğrencisi üzerinde Türkçeye uyarlama çalışması. Turkish Journal of Geriatrics, 16 (2), 202 – 209.

Ersoz-Huseyinsinoglu, B., Tufekcioglu, Z., Birinci, T., & Demirdag, F. (2021). The reliability and validity of the Turkish Version of the Survey of Activities and Fear of Falling in the Elderly. Journal of geriatric physical therapy, 44(2), E132-E137.

Özel-Kızıl, E. T., Turan, E. D., Yılmaz, E., Cangöz, B., & Uluç, S. (2010). Discriminant validity and reliability of the Turkish version of Informant Questionnaire on Cognitive Decline in the Elderly (IQCODE-T). Archives of Clinical Neuropsychology, 25(2), 139-145. doi: 10.1093/arclin/acp103

Yıldırım, Y. (2007). “Yaşlılarda Diyabetin Yükü Ölçeği”Nin Türk toplumu için geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi (Doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Gümüş Demir, Z. (2022). Yaşlılarda Psikolojik İyi Oluş Ölçeği’nin Geliştirilmesi. Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 6 (1), 16-32.  https://doi.org/10.24876/senex.2023.49

Apak, E., ve Apak, H. (2020). Yaşlılarda Sosyal Dışlanma Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kadim Akademi SBD, 4(1), 1-15.

Şişman, F. N. ve Kutlu, Y. (2016). Yaşlılarda Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeği’nin (YUGDÖ) geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 7(1), 25-33.

Şişman, F. N. (2011). Yaşlı bireylerin bilişsel durumunu geliştirmede Roy Adaptasyon Modeline temellenen hemşirelik bakımının etkinliği (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Şişman, F. N. ve Kutlu, Y. (2016). Yaşlılarda Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeği’nin (YUGDÖ) geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 7(1), 25-33.

Türkoğlu N, Adıbelli D. (2014). Yaşlılarda Yaşam Kalitesi Ölçeğinin (CASP-19) Türk Toplumuna Adaptasyonu Akademik Geriatri Dergisi, 26: 98-105

Çapa, B. E., Ekşi, H. (2024). Yaşlılık Ayrımcılığı Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. E.İ. Şahin, A. Amanzholova (Eds.). 6. Baskent International Conference on Multidisciplinary Studiesm Proceedings Book inside (s. 535-544). Iksad Publications.

Kara, H. Z., Akyüz, İ., Kutlu, İ., Şahin, Y. (2023). Yaşlılık Dönemi Korkusu Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sosyal Sağlık Dergisi, 3 (1), 112-126.

Otrar, M. (2016). Yaşlılık ve Yaşlanmaya İlişkin Tutum Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sosyoloji Dergisi, 36(2), 527-550. DOI 10.16917/iusosyoloji.292680

Karagöz, Y., Karaşin, Y., Filiz, M. & Ateş, M. (2025). Factors affecting the joy of life in old age: A scale development study. Adultspan Journal, 24(1), 4.

Adıgüzel, L. (2023). Yatağa Bağımlı Hastaların Bakım Vericileri için Öz Yeterlilik Ölçeği geliştirilmesi  (Tez No: 785494). (Doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi). YÖK Tez Merkezi.

Yılmaz F., Öztürk M., Kevenk A. (2021). Inpatıent satısfactıon questıonnaıre: Scale Development and relıabılıtyvalıdıty study. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(3), 206 – 215. https://doi.org/10.30934/kusbed.826261

Bıyıklı, A. E. (2018). Yatan Hastaların Beslenme Hizmetlerinden Memnuniyet Ölçeği’nin geliştirilmesi ve uygulanması [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi].

Öztürk, İ., & Öz, B. (2021). Genç erkek ve kadın yol kullanıcılarının yaya ve sürücü davranışları arasındaki ilişkinin araştırılması. Psikoloji Çalışmaları, 41(2), 581-614. https://doi.org/10.26650/SP2020-0045

Serin, G., Öz, C., Öz, B., veLajunen, T.(2018). Türkiye’de yaya tutumları ve yaya davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Trafik ve Ulaşım Araştırmaları Dergisi, 1(1), 54-68.

Alçı D., Aydın O., Aydemir Ö. (2019). DSM-5 Yaygın Anksiyete Bozukluğu için şiddet ölçeği Türkçe formunun güvenilirliği ve geçerliliği. Klinik Psikiyatri Dergisi, 22(4), 389 – 395. https://doi.org/10.5505/kpd.2019.97759

Kaya, C. (2022). Measuring anxiety: reliability and validity of the Turkish version of the Generalized Anxiety Disorder Scale and its relationship with academic and mental health outcomes. Mental Health, Religion & Culture, 1-12.

Kaya, C., Umucu, E., Rumrill, P., Chan, F., Muller, V., Bezyak, J. & Iwanaga, K. (2018). Psychometric validation of a Turkish version of the Inventory of Common Problems: A tool for Turkish college counselors. International Journal for the Advancement of Counselling https://doi.org/10.1007/s10447-018-9360-0

Ocak, G., Ocak, İ. & Akyol, N.(2016). A Scale development study to determine The Self-efficacy Perception Of Students On Written Exams. Participatory Educational Research (PER), 3, 53-67.

Deniz, H., & Demir, S. (2024). Yazma Öz Düzenleme Yetkinliği Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 536-560. https://doi.org/10.37217/tebd.1370391

Demir, T. (2014). Yazma Öz Yeterlik Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması .  e – Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi , 1 (2) , 28-35 .