Ölçek Kategorileri: 480 İktisadi ve İdari Bilimler

Erbaşı, A. (2021). Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(23), 247-262. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2021.012

Erbaşı, A. & Kalfaoğlu, S. (2024). The Turkish adaptation of the Green Motivation Scale and the effect of the green organizational climate on green motivation. Istanbul Management Journal, 97, 40-55. https://doi.org/10.26650/imj.2024.97.1491240

Erbaşı, A. (2023). Green organizational climate: Measurement scale development and validation to measure Green Climate Structure in Organizations. Ege Academic Review, 23(1), 59-74. https://doi.org/10.21121/eab.1086516

Erbaşı, A. (2019). Yeşil Örgütsel Davranış Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Istanbul Management Journal(86), 1-23.

Elagöz, M., & Bal, C. G. (2023). Yeşil öz-yeterlilik ölçeği: Türkçe’ye uyarlama çalışması. Erciyes Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (65), 41-46. https://doi.org/10.18070/erciyesiibd.1174798

Akdoğan, Ç., & Yılmaztürk, Y. (2023). Tüketici yeşil yıkama algısının yeşil marka denkliğine etkisi: Yeşil algılanan risk ve yeşil kafa karışıklığının aracılık rolü. Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 169-187.

Duran, C., Boz, D., Behdioğlu, S. ve Kutlu, S. (2019). Yetenek Yönetimi Uygulamaları Ölçeği geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 158-189. doi:10.17494/ogusbd.672762

Biçer, M. & Kılıç, K.C. (2022). Yönetici davranışları ölçeğinin türkçe’ye uyarlanması: geçerlilik ve güvenirlirlik uyarlaması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(42), 277-291.

Vatansever, Ç. (1994). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarına yönelik tutumların örgüte bağlılığa etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Şahin, F. (2009). Yönetsel güçlülük: Etkili yönetim ve liderlik bileşeni olarak kavramsallaştırılması ve ölçülebilmesine ilişkin bir araştırma (Doktora tezi). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.

Adaş, S. K., Çetiner, N. ve Kalfa, M. (2025). Yönetsel İnsan İlişkileri Becerisi Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 23(56), 738-758. https://doi.org/10.35408/comuybd.1532873

Yılmaz, S., & Söyük, S. (2024). A theory of presenteeism beyond being sick and a measurement tool. RAE – Revista de Administração de Empresas, 64(2), 1-26. https://doi.org/10.1590/S0034-759020240205

Yüksekbilgili, Z. (2017). Yüksek Öğrenim Enstitüleri İçin Marka Kimliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlilik çalışması. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(2),169-176. doi: 10.29106/fesa.348306

Akdemir, M. A. (2023) Yükseköğretim kurumlarında sürdürülebilirlik iletişimi ölçeği geliştirme çalışması (Tez No. 817991). [Doktora Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Taştan, K. & Yılmaz, S. (2022). Kalite yönetimi uyma ölçeğinin yükseköğretim için işlemselleştirilmesi: Yükseköğretimde kalite yönetimi uyma ölçeği . Yükseköğretim ve Bilim Dergisi , 12(3) , 573-587 . DOI: 10.5961/higheredusci.1110795