Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Firat, M., ve Yurdakul, I. K. (2016). The development of Hyper-MNP: Hyper-media navigational performance scale. Education and Information Technologies, 21(1), 149-169.

Hacıhasanoğlu, R., Gözüm, S., & Çapık, C. (2012). Validity of the Turkish version of the Medication Adherence Self-efficacy scale-short Form in ypertensive patients. Anadolu Kardiyoloji Dergisi, 12(3), 241-248. https://doi.org/10.5152/akd.2012.068

Duran, V. (2014). Öğretmen adaylarının hipotetik-yaratıcı akıl yürütme becerilerinin, bilimsel epistemolojik inançları, öğrenme stilleri ve demografik özellikleri açısından incelenmesi, (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi), Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.

Güzelsoy, A. M. (2024). HIV Durumunun Açıklanması Kanaat Ölçeği’nin uyarlanması ve Ankara Üniversitesi hukuk, tıp ve mühendislik fakülteleri öğrencilerine uygulanması (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Küçükoğlu, A., & Ozan, C. (2015). The short version of service-learning involvement scale: The study of linguistic equivalence, validity and reliability. International Journal of Human Sciences, 12(1), 790- 810. http://dx.doi.org/10.14687/ijhs.v12i1.2852

Deniz, M. & Kumru, S. (2022). Hizmet İçi Eğitim Değerlendirmesi Ölçeği: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması . Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi , 13 (33) , 325-339 . https://doi.org/10.21076/vizyoner.890257

Gökmenoğlu, T. (2013). İlköğretim öğretmenlerinin hizmet içi eğitim gereksinimlerini belirmeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması . Journal of Teacher Education and Educators , 2 (1) , 31-52

Kozikoğlu, İ. ve Senemoğlu, N. (2018). Hizmet Öncesi Eğitimin Yeterliğine İlişkin Öğretmen Algı Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 552-576.

Kozikoğlu, İ., ve Senemoğlu N. (2018). Hizmet Öncesi Eğitimin Yeterliğine İlişkin Öğretmen Algı Ölçeğinin geliştirilmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi. 15(1), 552-576.

Kozikoğlu, İ. (2016). Öğretimin ilk yılı: Mesleğin ilk yılındaki öğretmenlerin karşılaştıkları güçlükler, hizmet öncesi eğitim yeterlikleri ve mesleğe adanmışlıkları (Yayınlanmamış doktora tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Bilimleri, Van. Enstitüsü.

Dönmez, O., Odabaşı, H. F., Kabakçı Yurdakul, I., Kuzu, A., & Girgin, Ü. (2017). Development of a scale to address perceptions of pre-service teachers regarding online risks for children. Educational Sciences: Theory & Practice, 17:923–943.

Tekin, S. ve Yaman, S. (2008). Hizmet-içi Eğitim Programlarını Değerlendirme Ölçeği: Öğretmen Formunun geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 15-26.

Yaman, S. & Tekin, S. (2010). Öğretmenler İçin Hizmet-İçi Eğitime Yönelik Tutum Ölçeği Geliştirmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 76-88 .

Kıral, E. (2021). Hizmetkâr Liderlik Ölçeği geliştirme çalışması: Öğretmenler üzerinde bir uygulama. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 10(3), 83-95.

Öter, Ö. M., ve Dağlı, A. (2020). Hizmetkâr Okul Liderliği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(27), 397-423. doi: 10.26466/opus.749822

Ergül, C., ve Demir, E. (2018). Hızlı İsimlendirme Testi: Geçerlik, güvenirlik ve norm çalışması. 17. Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu'na sunulan bildiri. Ankara, Türkiye.

Saylık, A. (2017). Okul müdürlerinin paternalist (babacan) liderlik davranışları ile Hofstede'nin kültür boyutları arasındaki ilişki (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Yaraş, Z. (2017). Okul yöneticilerinin otantik ve holistik liderlik tarzlarının pozitif örgütsel davranış üzerindeki etkisi: Yapay sinir ağları uygulaması (Tez No. 488898) [Doktora tezi, Fırat Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ceylan-Batur, S. ve Sakallı Uğurlu, N. (2019). Honor scale: A study for reliability and validity. Nesne, 7(15), 236-253. DOI: 10.7816/nesne-07-15-06

Çalışkan, H., & Çavuş, E. (2020). Hoşgörü Eğilim Ölçeği yetişkin formu: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Değerler Eğitimi Dergisi, 18(40), 181-205. https://doi.org/10.34234/ded.731250

Erdem-Zengin, E. ve Yalçınkaya, E. (2016). Yöntem olarak yaratıcı drama kullanımının ilkokul 4. sınıf sosyal bilgiler programındaki değerlere etkisi. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi , 6(2), 221-236.

Köse, M. (2014). Fen bilimleri öğretmenlerinin hücre bölünmeleri konusundaki pedagojik alan bilgilerinin geliştirilen bir ölçek aracılığıyla değerlendirilmesi (Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Çetin, M. ve Şallı, D. (2021). İç Kontrol Odaklı Girişimcilik Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (2), 325-340. Doi: 10.18506/anemon.819219

Yelek, E. N. (2024). ICF Temelli İletişim Tarama Ölçeği (İTÖ)’nün geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Akgöl, H. (1994). Eğitim fakültelerindeki öğretim elemanları ve öğrencilerin ideal bir öğretim elemanının nitelikleri hakkındaki görüşleri ile kendi kurumlarındaki öğretim elemanlarının bu niteliklere uygunluklarının karşılaştırılması (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.