Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Biçici, F. (2023). Eğitsel Veri Okuryazarlığı Yeterlik Algısı Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması (Tez No. 828682) [Yüksek Lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yılmaz, B. H., & Aktaş, A. K. (2025). Oyunsal Antrenman/Egzersiz Tasarımı Ölçeği: Güvenirlik çalışması. The Online Journal of Recreation and Sports, 14(3), 277-284. https://doi.org/10.22282/tojras.1643265

Ay, S., & Bayık Temel, A. (2015). Teorilerüstü Model temelli egzersiz davranışı değişim ölçeklerinin Türk erişkinlerine uyarlaması: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması [Adaptation of the Transtheoretical Model-based exercise behavior change model scales on Turkish adults: Validity and reliability study]. Izmir University Medical Journal, 1, 29-45.

İlbak, İ., Akarsu, M., Düz, S., Yasuntimur, A., Karadenizli, Z. İ., Stojanovic, S. (2025). Procrastinating exercise initiation: Exercise Procrastination Scale (EPS). Sağlık Bilimlerinde Değer, 15(3), 393-400. https://doi.org/10.33631/sabd.1658822

Caz, Ç. (2024). Egzersiz motivasyonu tutum ölçeği: Ölçek geliştirme, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1), 1-12. https://doi.org/10.53586/susbid.1467978

Müftüler, M. (2016). Egzersizde algılanan özerklik desteği ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Human Sciences,13(1), 2158-2169. ve güvenirlik çalışması. doi:10.14687/ijhs.v13i1.3653

Ersöz, G., Aşçı, F. H. ve Altıparmak, E. (2012). Egzersizde Davranışsal Düzenlemeler Ölçeği-2: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Türkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 4(1), 22-31.

İlbak, İ., Akarsu, M., Düz, S., & Yasuntimur, A. (2025). Understanding attitudes towards exercise: A scale development study. Anatolian Clinic the Journal of Medical Sciences, 30(3), 333-343.  https://doi.org/10.21673/anadoluklin.1501945

Namlu, N. (2001). İlköğretim okulu yöneticilerinin ekip liderliği özellikleri ve iletişim becerilerine dayalı çatışma eğilimleri (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Özgün, B, B. (2018). Öğretmen adaylarının eko-okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi (Doktora tezi), İnönü Üniversitesi, Malatya.

Çetin, G. (2004). Besin zinciri ve besin ağı kavramlarının anlaşılması üzerine kültürler arası bir çalışma: İngiltere ve Türkiye örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 69-79.

Aliyev, R., Akbaş, U., & Özbay, Y. (2021). Mediating Role of Internal Factors in Predicting Academic Resilience. International Journal of School & Educational Psychology, 9(3), 236-251. https://doi.org/10.1080/21683603.2021.1904068

Dilek, H. & Akbaş, U. (2022). Investigation of education value perception scale’s psychometric properties according to CTT and IRT. International Journal of Assessment Tools in Education, 9(3), 548-564. Doi: 10.21449/ijate.986530

Özgün, B.B. (2018). Öğretmen Adaylarının Eko-okuryazarlık Düzeylerinin İncelenmesi.(Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.

Özenç, E. ve Doğan, C. (2014). Ekolojik Kurama Dayalı İşlevsel Okuryazarlık Yaşantısı Ölçeği’nin (EKDİOYÖ) geliştirilmesi ve geçerlik güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(6), 2239-2258. doi:10.12738/estp.2014.6.1791

Demir, F. B., & Oğuz Haçat, S. (2023). Development scale of attitude to ecological literacy. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(37), 24-38. https://doi.org/10.29228/INESJOURNAL.73694

Aslantürk, İ. (2018). Ekolojik Sistem Kuramı Temelli Okul Güvenliği Ölçeği’nin geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Akkuzu, N. (2016). Towards a profound ecological understanding: Statistical attempts to measure our ecological intelligence. International Journal of Social Sciences and Education, 6(2), 198–216.

Özgün, B., B. (2018). Öğretmen adaylarının eko-okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi (Doktora tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.

Erten,S. (2007).Ekosentrik, Antroposentrik ve Çevreye Yönelik Antipatik Tutum Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlama çalışması. Eurasian Journal of Educational Research, 28,67-74.

Gökçe Tekin, Ö. (2024). Development and validation of a Screen Addiction Scale for students. Education and Information Technologies, 1-18. https://doi.org/10.1007/s10639-024-12812-x

Ulu, H. (2018). Ekran okuma öz yeterlik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(1), 148-165.

Ersoy, Ö., & Ergun, M. (2025). Bir başarı testi geliştirme çalışması: 7. sınıf elektrik devreleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45(1), 1-45. https://doi.org/10.17152/gefad.1443431

Dumanoğlu, F., & Akçay, B. (2018). Elektrik Enerjisi Başarı Testinin geliştirilmesi. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 20-39. Doi: 10.30900/kafkasegt.422251

Kayhan, U., Liman, Z., Özdinç, Ş., & Kılıç, İ. (2024). Development of electric vehicle accidents attitude scale in Cognitive, affective and behavioral dimensions: A reliability and validity study. Genel Tıp Dergisi, 34(6), 815-821. https://doi.org/10.54005/geneltip.1519434