Ölçek Kategorileri: 145 Aile İlişkileri, Ebeveynlik ve Aile Danışmanlığı

Akan, Y . (2019). İlişki Özyeterlik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 1601-1624. doi: 10.26466/opus.510391

Güdek, B. ve Karakaya, İ. (2013). İlköğretim Okullarındaki Müzik Eğitimine İlişkin Anne-Baba Tutumları Ölçeğinin geliştirilmesi ve tutumların çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. İlköğretim Online, 12 (2), 308-319. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ilkonline/issue/8585/106642

Karabulut, H. (2021). Okul öncesi dönem (3-6 yaş) ve ilkokul dönemi (7-11 yaş) için Annelik Bekçiliği Ölçeği’nin (ABÖ) uyarlanması: anne ve baba formu. Uluslararası İnsan Çalışmaları Dergisi, 4(7), 34-53.

Karabulut, H. (2019). İlkokul döneminde çocuğu olan anneler ve babalar için baba katılım ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sosyal, beşeri ve idari bilimler-2 alanında yeni ufuklar içinde (s. 201-217). Ankara: Gece Akademi.

Doğan Temur, Ö., Turgut, S. ve Özdemir, K. (2022). İlkokul öğrencilerinin teknoloji kullanımına yönelik veli farkındalığı: Bir ölçek geliştirme çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 352-365. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1033034

Karaman, S. & Karadakovan, A. (2015). İnmeli hastalara bakım veren hasta yakınlarının bakıma hazır oluşluk ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması . Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi , 31(1) , 1-10 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/egehemsire/issue/49336/630188

Bayoğlu, F., & Atli, A. (2014). İnönü Evlilik Tutum Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizleri. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 397-415.

Atalan Ergin, D. & Kapçı, E. G. (2019). Validity and reliability study of Parental Mediation for Internet Usage Scale adolescent and parent forms in the Turkish sample . Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology , 10 (2) , 117-132 . https://doi.org/10.21031/epod.457218

Amanvermez, Y.,& Denizli, S. (2016). İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği Türkçe formunun uyarlanması: Yapı geçerliği ve güvenirlik çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 17 (1), 1- 17.

Taşdelen-Karçkay, A., Bakalım, O., ve Yörük, C. (2016). İş-Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği: Türk örneklemi için psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 79-92.

Elden, B. (2026). İş-aile sınır yönetimi taktikleri: Bir ölçek uyarlama çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(Özel Sayı), 203-221. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1784457

Şen, N., & Keskin, S. (2025). İş-Aile Suçluluğu Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İş ve İnsan Dergisi, 12(1), 53-69.

Pekdoğan, S. (2017). İstismar Farkındalık Ölçeği Ebeveyn Formu: Ölçek geliştirme çalışması. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, (62), 173-185.

Aydın, T. D., & Çeçen, A. R. (2025). Kadına Yönelik Eş Şiddet Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Social Sciences Studies Journal, 11(3), 444-456.

Çevik-Özdemir, H. N., Şenol, S. (2022). Development of the Caregiving Burden Scale for Family Caregivers of Children With Cancer. Western Journal of Nursing Research, 44(3), 328-337. https://doi.org/10.1177/01939459211041170

Saygılı, D. ve Aytaç, B. (2020). Kararların paylaşımı ölçeği’nin Türkçe uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Nesne Dergisi, 8(18), 390 – 404. https://doi.org/10.7816/nesne-08-18-03

Aktaş, E . (2017). Kardeş İlişkileri Ölçeği’nin (KİÖ) geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44) , 499-515. https://doi.org/10.21764/maeuefd.340206

Demir, Ü. ve Gürol, A. (2019). Ev içi kaosun temel göstergelerinin tanımlanması: Karışıklık, Karmaşa ve Düzen Ölçeği..4. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Kongresi'nde sunulan bildiri. 14-17 Şubat, Yalova, Türkiye

Aslan Cevheroğlu, B., Tutarel Kışlak, Ş., & Say, G. (2022). Kayınvalide Kayınpeder Kabul-Red Ölçeği/Kısa Formun Türkçeye uyarlama çalışması . Klinik Psikoloji Dergisi , 6 (3) , 342-353 .https://doi.org/ 10.5455/kpd.26024438m000073

Sümer, N. ve Anafarta-Şendağ, M. (2009). Orta çocukluk döneminde ebeveynlere bağlanma, benlik algısı ve kaygı. Türk Psikoloji Dergisi, 24, 86-101.

Kıran Taşçı, E. (2016). Dispeptik yakınmalarla başvuran hastaların yaşam kalitesinin KINDIL Ölçeği ile izlemi (Tez No. 789999) [Yüksek Lisans Tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Dirik, G., Yorulmaz, O. ve Karancı, A.N. (2015). Çocukluk Dönemi Ebeveyn Tutumlarının Değerlendirilmesi: Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları-Çocuk Formu. Türk Psikiyatri Dergisi, 26(2), 123-130.

Kaner, S. (2000). Kontrol Kuramına Dayalı Anababa-Ergen İlişkileri Ölçeği Geliştirme Çalışmaları . Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES) , 33 (1) , . DOI: 10.1501/Egifak_0000000025

Türk, A., & Ervüz, C. (2025). Koruyucu Aileliğe Yönelik Tutum Ölçeği: Ölçek geliştirme çalışması. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 25(3), 1218-1232. https://doi.org/10.11616/asbi.1658366

Dönmez-Ak, S. (2017). Kronik hastalığı olan bireylere “Kronik Hastalık Bakımını Değerlendirme Ölçeği”nin uygulanması (Tez No. 462775) [Tıpta Uzmanlık Tezi, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Tıp Fakültesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.