Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Yildiz, E., Iwayama, T., & Kuramochi, I. (2024). Validity and reliability study of the Turkish version Epilepsy Self-stigma Scale (ESSS-T). Epilepsy & Behavior, 151, 109600. https://doi.org/10.1016/j.yebeh.2023.109600

Yeni, K. (2014). Epilepsi öz-yönetim ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Köse, S., & Çelebioğlu, A. (2018). Validity and reliability of Turkish version of the scales of perceived stigma for children with epilepsy and their parents. International Journal of Nursing Sciences, 5(3), 238-242.https://doi.org/10.1016/j.ijnss.2018.07.004

Tutar Güven, Ş. (2013). Epilepsili çocuklarda nöbet öz-yeterlik ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Antalya). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Çapa, Z., Karadağ, G., & Kul, S. (2023). The validity and reliability of Turkish version of the Self-Efficacy Scale in nursing care of children with epilepsy. Journal of Pediatric Nursing, 71, e97-e103. doi: 10.1016/j.pedn.2023.04.019

Köse, S., & Çelebioğlu, A. (2018). Validity and reliability of Turkish version of the Scales of Perceived Stigma for Children with Epilepsy and Their Parents. International Journal of Nursing Sciences, 5(3), 238-242.

Mollaoğlu M., Mollaoğlu M. ve Durna Z. (2017). Epilepsili hastalarda yaşam kalitesi ölçeği’nin (QOLIE-10) geçerlilik ve güvenilirliği. Nöropsikiyatri Arşivi;54: 229-243. DOI: 10.5152/npa.2016.13809

Mollaoğlu, M., Durna, Z. ve Bolayır, E. (2015). Türkiye’deki Epilepsili Hastalarda Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin (QOLIE-31) geçerlik ve güvenirliği. Nöropsikiyatri Arşivi, 52, 289-295. doi: 10.5152/npa.2015.8727

Mollaoğlu, M., Mollaoğlu, M. ve Durna, Z. (2016). Epilepsili Hastalarda Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin (QOLIE-10) geçerlilik ve güvenilirliği. Nöropsikiyatri Arşivi. Advance online publication. doi: 10.5152/npa.2016.13809

Mollaoğlu, M., Bolayır, E., Taş, A (2003). Epilepsili hastaların Beck depresyon ölçeği ile değerlendirilmesi. Epilepsi, 9(3), 144 – 150.

Özcanarslan, N., & Güngörmüş, Z. (2024). Adaptation of the Depression Scale for Neurological Disorders in Young People with Epilepsy in Turkey and determination of depression characteristics. Journal of Pediatric Nursing. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2024.12.014

Yancı, Z., & Topbaş, E. (2025). Adaptation of the Epilepsy-Related apathy scale to Turkish in adults with Epilepsy: Validity and reliability study. Epilepsy & Behavior, 163, 110155. https://doi.org/10.1016/j.yebeh.2024.110155

Saraç,S., Mede,E. ve Abanoz,T.(2023).Epistemic Curiosity Scale for Young Children: A Scale Adaptation to Turkish.Studies in Psychology.43(1):41-58.DOI: 10.26650/SP2021-1050551 .

Özkale, U. (2019). Epistemolojik inanç ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması . Journal of Advanced Education Studies , 1(2) , 96-114 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/ejaes/issue/50702/623604

Arslan, Ş. F. ve Sarıkaya, Ö. (2019). Epistemolojik İnanç Ölçeğinin tıp eğitimi alanı için geçerlik ve güvenirlik çalışması. Tıp Eğitimi Dünyası, 18(54), 10-20.

Aydın, S., Selçuk, G., Çakmak, A. ve İlğan, A. (2017). Epistemolojik İnançlar Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(3), 1166-1188. doi:10.14686/buefad.327723

Hadımlı, A., Eksioglu, A., Duman, N., & Turfan, E. Ç. (2023). Episiotomy Skills Self-Efficacy Scale (ESSES): Development and psychometric properties. Nurse Education Today, 105913. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2023.105913

Demirci, İ. ve Ekşi, F. (2015). Ergenler için beş boyutlu iyi oluş modeli: EPOCH Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerliği ve güvenirliği. Gençlik Araştırmaları Dergisi 3(3), 9-30.

Yiğitce, A. N., & Şentürk, Ş. (2024). Erdemli İnsan Algısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Ondokuz Mayis University Journal of Education Faculty, 43(1), 397-449. https://doi.org/10.7822/omuefd.1334877

Doğan, M., Dağköy, S., Avcı, H., & Tunca, N. (2014). Ergen Asiliği Ölçeği (ERAS): Geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi – Journal of Educational Sciences Research, 4(1), 282-296. http://dx.doi.org/10.12973/jesr.2014.41.14

Aslan, S. ve Güven, M. (2009). Ergen Ayrışma Bireyleşme Ölçeği'nin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 16(3),123-128.

Şahin, R. (2019). Ebeveynleri boşanmış ergenlerin boşanma sonrası yaşama uyumu [Yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

Yılmaz, A. S. (2020). Ergenlerde kişilerarası problem çözme ve ergen boyun eğiciliği arasındaki ilişki: Anne baba güvenliği üs aracı rolü [Yayınlanmamış doktora tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.

Zoroglu, S.S., Sar, V., Tuzun, U., Tutkun,H.& Auman-Savas,H.(2002). Reliability and validity of the Turkish version of the Adolescent Dissociative Experiences Scale.Psychiatry and Clinical Neurosciences, 56,551–556.

Şahin, A., Işık, Ş. ve Kan, A. (2022). Ergen Duygusal Okuryazarlık ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik çalışması . Çankırı Karatekin Üniversitesi Karatekin Edebiyat Fakültesi Dergisi , 10(2) , 225-244. https://doi.org/10.57115/karefad.1144478