Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Kavuran, E., & Türkoğlu, N. (2022). Turkish validity and reliability of the Diabetes Medication Self-Efficacy Scale. International Journal of Endocrinology(Ukraine), 18(5), 285-292. Doi: 10.22141/2224-0721.18.5.2022.1187

Karakurt, P. (2008).Tip 2 diyabetli hastalara verilen eğitimin öz-bakım üzerine etkisi. (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Bayındır Çevik, A. (2010). Tip 2 diyabetlilerde kardiyovasküler risk faktörleri ile sağlık inancı ve öz-etkililik arasındaki ilişki.(Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Eroğlu, N., Sabuncu, N. (2019). Diyabet Öz Yönetim Skalası’nın (DÖYS) Türk toplumuna uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hemşirelik Bilimi Dergisi, 1(3), 1-6.

Baykal D.Ç., & Özdemir F.K. (2023). Parental Version of The Diabetes-Specific Self-Compassion Scale Scs-(Dp) Turkish Validity and Reliability Study. Ağrı Medical Journal, 1(2), 43-48.

Çetintaş, İ., & Akgün Kostak, M. (2021). Psychometric properties of the Turkish version of the Diabetes Family Impact Scale. Journal for Specialists in Pediatric Nursing, e12308. https://doi.org/10.1111/jspn.12308

Bal, O. (2024). Diyabetli Bireylerde Amputasyon Korkusu Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Özcan, A. (2024). Diyabetli Bireylerde Ayak Bakım Davranışı Değişim Süreci Ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Karabük Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Karabük.

Işık, K., Yıldırım, H. ve Cengiz, Z. (2021). Diyabetli hastalarda psikolojik insülin direnci ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 15(4), 726-733. https://doi.org/10.21763/tjfmpc.864093

Yıldız, B. (2024). Diyabetlilerde İlaç Uyumunun Önündeki Pratik Engeller Ölçeği’nin Türkçe uyarlamasının güvenirlik ve geçerlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.

Kahraman, G., Güngör- Tavsanlı, N., Baydur, H., Özmen, D. ve Özmen, E. (2016). Tip-2 diyabet hastalarında Diyabette Engeller Ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(1), 33-44.

Bilgehan, T., & İnkaya, B. (2023). Diyabette Güçler ve Güçlükler Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 19 (1), 1-18.

Güven Dinmez, S., & Eroğlu, K. (2022). Gestasyonel diyabetli gebeler için Diyabette Niyet, Tutum ve Davranış Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması. BANÜ Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi, 4(1), 30-41. https://doi.org/10.46413/boneyusbad.1058760

Korkut, Y. (2007). Ferrans ve Powers' ın Diyaliz Hastaları için Yaşam Kalitesi Endeksinin güvenirlik ve geçerlik çalışması. Nöropsikiyatri Arşivi, 44(1), 14-18.

Göçmen, H. (2024). Diyet Bilgi Yükü Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Nuh Naci Yazgan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.

Hamurcu, P., Şahin, İ. N., Batar, N., & Çelik, A. (2023). Diyet Öz Yeterlilik Ölçeği Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Osmangazi Tıp Dergisi, 45 (2), 151-160.  Doi: 10.20515/otd.1176057

Yüksel, D. (2014). Sağlık psikolojisinde tedavi motivasyonu açısından diyet davranışları: Diyet Özyeterlik İnançları Ölçeğinin geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Oğuz, S., Enç, N., ve Yiğit, Z. (2010). Kronik kalp yetersizliği olan hastalar için inanç ve uyum ölçeklerinin Türkçeye uyarlanması. Türk Kardiyol Dern Arş, 38(7), 480-485.

Demir, M., & Vural Batık, M. (2020). Dizi İzleme Nedenleri Ölçeği ile Problemli Dizi İzleme ve Belirtileri Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 7(2), 1-31.

Kaçar, F. (2024). Dizi ve Seriyallerin Uluslararası İzleyiciler Üzerindeki Etkisi Ölçeği. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 28(1), 81-100. https://doi.org/10.20296/tsadergisi.1247700

Çetinkaya, A., Metin, A., Erbiçer, E. S. & Yavuz, E. (2022). Adaptation of Appearance-Related Social Media Consciousness Scale into Turkish: A validity and reliability study on adolescents. International Journal of Social Sciences and Education Research, 8 (1), 63-70. https://doi.org/10.24289/ijsser.1034318

Çakcı, E. ve Ekşi, H. (2024). Doğa İlgisi Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Bir geçerlilik ve güvenirlik çalışması. A. Uslu (Ed.). 2. Bilsel Uluslararası Aspendos Bilimsel Araştırmalar Kongresi Kongre Kitabı içinde. (s. 614-627). Astana Yayınları.

Aykora, E. (2022). Doğada Cesaret Ölçeğinin Türk Kültürüne uyarlanması. Turan-Sam, 14 (56), 99-107. http://dx.doi.org/10.15189/1308-8041

Ulusoy, H. (2022). Doğal ve Kültürel Kaynakların (Çekiciliklerin) Korunmasında Turist Rehberlerinin Kaynak Yönetimi Rolüne Yönelik Ölçek Geliştirme ve Uygulama Çalışması [Doktora tezi, Balıkesir Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi

Akbaş, B., & Durmuşoğlu, M. C. (2024). Doğaya Bağlılık Eğilimi Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 61, 2232-2257. https://doi.org/10.53444/deubefd.1455914