Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Yalçın, G. ve Özcan, M. (2022). Dinleme Becerisi Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 1231-1242. Doi: 10.33437/ksusbd.1214707

Cihangir Çankaya, Z. (2012). Dinleme becerisi ölçeği’nin yeniden incelenmesi: Psikolojik danışma ve rehberlik öğrencilerinin dinleme becerilerinin çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2359 – 2376.

Karagöz, B. & İşcan, A. (2016). Listening Anxiety Scale for university students: A study of validity and reliability. Participatory Educational Research (PER), 4, 199-203.

Budak, Z., (2020). Dinleme Ortamları ve Yansımalarının Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisi Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. (Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi).

Okur, A. ve Azizoğlu, N. İ. (2016). Dinleme Üstbiliş Stratejileri Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (40), 113-124.

Türk, N. Batmaz, H., & Doğrusever, C. (2025). Dinlenmeye Tahammülsüzlük Ölçeği Kısa Formu Türkçe versiyonunun psikometrik özellikleri. Siirt Eğitim Dergisi, 5(1), 62-74. https://doi.org/10.58667/sedder.1712764

Ulutaş, M., & Erkoç, N. (2023). Dinosaur syndrome: A scale development study. Journal of Education, Theory and Practical Research, 9(1), 98–107. https://doi.org/10.38089/ekuad.2023.135

Akın, A., Akın, Ü., Adam-Karduz, F.F., Kaya, Ç., Demir, D., Özbay, A., Yıldız, B., & Ercengiz, M. The validity and reliability of the Turkish version of the Religious Activities Scale, 2nd International Conference on Ethics Education, 22-24 Mayıs, 2014, Ankara.https://www.researchgate.net/publication/262938897_The_validity_and_reli...

Memiş, H. (2003). Dinsel Başaçıkma Faaliyetleri Ölçeğinin güvenilirlik ve geçerlik çalışması(Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Sezen, A. (2010). Dinsel Fundamentalizm Ölçeğinin Türkçe çevirisinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 30, 136-147.

Kayıklık, H. & Kalgı, M. E. (2017). Dinsel Yaşayış Ölçeği: Geçerlik güvenirlik çalışması, Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17 (1), 1-19.

Memiş, M. (2025). Dinsel Yorgunluk Ölçeği-(DYÖ): Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Din Psikolojisi Dergisi, 12,75-106. https://doi.org/10.59379/tdpd.1731108  

İnanç, B. Y., Çelik, M. ve Görgün, H. (2003). Diş Hekimliği Korkusu Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi,1(1), 43-51.

İnanç-Yazgan, B., vd. (2003). Diş hekimliği korkusu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 43 – 51.

Uranoğlu, B. K. (2023). Disfaji Riski Taşıyan Yaşlılarda Aspirasyon Pnömonisinin Önlenmesine Yönelik Geliştirilen Öz Bakım Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması, geçerliliği ve güvenirliği (Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İç Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı).

Kakaşçı Gün Ç. ve Demirci N. (2023). Development of Revised Dysmenorrhea Impact Scale Short Form (DIS-R). In D. Atik (Ed.) International Research in Health Sciences (pp. 252-280). Platanus Publishing.

Günbaş, M., Büyükkaya Besen, D., & Dervişoğlu, M. (2024). Assessing psychometric properties of the Turkish version of the Diabetes Caregiver Activity and Support Scale (D-CASS). Primary Care Diabetes, 18(1), 84–90.https://doi.org/10.1016/j.pcd.2023.11.006

Özcan, H. (2012). Diyabet Güçlendirme Ölçeği'nin Türk toplumu için geçerlik güvenirliğinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Isparta.

Jahanpeyma, P., Karaman, E., Yıldırım, Y., Şahin, S., & Şenuzun Aykar, F. (2020). Adaptation of Diabetic Empowerment Scale-Short Form to older individuals and to Turkish language: Validity and reliability study. The Eurasian Journal of Medicine, 52(2), 120-125. doi: 10.5152/eurasianjmed.2020.19155

Kavuran, E., & Türkoğlu, N. (2022). Turkish validity and reliability of the Diabetes Medication Self-Efficacy Scale. International Journal of Endocrinology(Ukraine), 18(5), 285-292. Doi: 10.22141/2224-0721.18.5.2022.1187

Karakurt, P. (2008).Tip 2 diyabetli hastalara verilen eğitimin öz-bakım üzerine etkisi. (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Bayındır Çevik, A. (2010). Tip 2 diyabetlilerde kardiyovasküler risk faktörleri ile sağlık inancı ve öz-etkililik arasındaki ilişki.(Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Eroğlu, N., Sabuncu, N. (2019). Diyabet Öz Yönetim Skalası’nın (DÖYS) Türk toplumuna uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hemşirelik Bilimi Dergisi, 1(3), 1-6.

Baykal D.Ç., & Özdemir F.K. (2023). Parental Version of The Diabetes-Specific Self-Compassion Scale Scs-(Dp) Turkish Validity and Reliability Study. Ağrı Medical Journal, 1(2), 43-48.

Çetintaş, İ., & Akgün Kostak, M. (2021). Psychometric properties of the Turkish version of the Diabetes Family Impact Scale. Journal for Specialists in Pediatric Nursing, e12308. https://doi.org/10.1111/jspn.12308