Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Ekşi, H. ve Şekerci, Ş. (2023, 26-28 Temmuz). Ontolojik bağımlılık ölçeği Türkçeye uyarlama çalışması [Bildiri sunumu]. 5. Uluslararası Antalya Bilimsel Araştırmalar ve Yenilikçi Çalışmalar Kongresi, Antalya, Türkiye.

Şimşek, Ö. F. & Kocayörük, E. (2013). Affective reactions to one’s whole life: Preliminary development and validation of the ontological well-being scale. Journal of Happiness Studies, 14, 309–343. doi: 10.1007/s10902-012-9333-7

Akın, A., Akın, Ü., Sahranç, Ü., Sarıçam, H., Civan, S., & Kaya, Ç. (2014, May). The validity and reliability of the Turkish version of the Honor Scale. Paper presented 2nd International Conference on Ethics Education, Ankara, Turkey.

Akın,A. ve Padır,M. A. (2015). Onur Ölçeğinin Türkçe versiyonun geçerlik ve güvenirliği. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(4). http://dx.doi.org/10.18026/cbusos.14637

Kanbay, Y., Akkurt Yalçıntürk, A., Babaoğlu, E., Akçam, A., & Tektaş, P. (2025, May 23–25). Development and psychometric evaluation of the OPIZA Digital Fugue Scale [Oral presentation]. Selçuk 12th International Conference on Social Sciences & Selçuk 12th International Conference on Applied Sciences & Newart 5th International Group Exhibition, Konya, Türkiye.

Uçanok, Z. (2001). Gelişimsel Düzenleme Modeli çerçevesinde genç yetişkin, orta yaş ve yaşlılıkta kontrol stratejilerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Yazici-Sayin, Y. (2015). Turkish validity and reliability of Organ Donation Attitude Scale. Journal of Clinical Nursing, 25, 642–655.doi: 10.1111/jocn.12943

Yazici Sayin, Y. (2016). Turkish validity and reliability of Organ Donation Attitude Scale. Journal of Clinical Nursing, 25 (5-6), 642-655. doi: 10.1111/jocn.12943

Yeşilkaya, M., & Kerse, G. (2019). A new approach in organizational psychology: Self-expectation for organizational improvement and a scale development study. Business & Management Studies: An International Journal, 7(5), 2701-2722. DOI: 10.15295/bmij.v7i5.1326

Sezer, S. (2011). Örgüt Depresyonu Ölçeğinin geliştirilmesi ve psikometrik niteliklerinin belirlenmesi. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(1), 39-50. DOI: 10.4026/1303-2860.2010.0164.x

Sezer,S. (2008). Bilişsel davranışçı yaklaşımla bütünleştirilen hobiterapi uygulamasının bir eğitim kurumunun örgüt depresyonu üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Aslan, M. (2021). Bireysel inanç düzeyiyle örgütsel inanç iklimi algısı arasındaki ilişkinin çevresel faktörler bağlamında araştırılmasına yönelik bir ölçek geliştirilmesi. Akademik Hassasiyetler, 8 (15), 397-416.

Kantek, F. (2005). Hemşirelik yüksekokulları için örgüt kültürü ölçeğinin geliştirilmesi ve uygulanması (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Akalın, Ç. (2006). Duygusal örgütsel bağlılık gelişiminde çalışanların algıladığı örgütsel destek ve ara bir değişken olarak örgüt temelli öz-saygı (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çakır, H. (2022). Sağlık hizmetlerinde farklılıkların yönetimi uygulamaları ve hemşireler için bir ölçek geliştirme çalışması (Tez No. 759466) [Doktora tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Özdevecioğlu, M. (2009). Örgütlerarası Vatandaşlık Davranışları: Teorik Çerçeve ve Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (33), 47-67.

Kürü, S.A. ve Begenirbaş, M.(2023).Adaptation of The Knowledge Hiding Behavior in Organizations Scale into Turkish.The Journal of Human and Work.10(1):25-39.

Güler, S., Tutar, H. ve Akbolat, M. (2021). Örgütlerde Davranışsal Karar Ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 19(41), 603-630. https://doi.org/10.35408/comuybd.860637

Erbaşı, A. & Durmuş, Ş. (2023). Study of scale development of Discipline Management Practices in Organizations. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 8(21), 358-376. https://doi.org/10.25204/iktisad.1181672

Canlı, E. (2001). Örgütlerde kişilerarası çatışmalar (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Wasti, S. A. (2001). Örgütsel adalet kavramı ve tercüme bir ölçeğin Türkçe'de güvenirlik ve geçerlik analizi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1, 33-50

Tan, Ç. (2016). İlköğretim okul yöneticilerinin takım liderlik davranışlarının öğretmenlerin iş doyumu, örgütsel adanmışlık ve örgütsel vatandaşlık düzeylerine etkisi. EKEV Akademi Dergisi, 20 (68), 65-80.

Karaman-Kepenekçi, Y. ve Nayir, F. (2015). Örgütsel Affedicilik Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Öğretmenlerin Örgütsel Affediciliğe İlişkin Görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 922-934.

Tatar, O. F., & Uzun, N. B. (2023). Örgütsel Aidiyet Algısı Ölçeği (ÖAAÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 14(2), 758-780. https://doi.org/10.51460/baebd.1286772

Çağatay, Ü. ve İlğan, A. (2022). Örgütsel Asimilasyon Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(1), 48-64. https://doi.org/10.53586/susbid.1024684