Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Kula Kartal, S. & Kutlu, O. (2020). Analyzing the Dimensionality of Academic Motivation Scale Based on the Item Response Theory Models . Eurasian Journal of Educational Research, 20 (86) , 157-174 .

Akman, Y. (1994). Anaokulu Öğrencileri Ayrılık Kaygısı Ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(1), 13-18.

Özbey, S. ve Alisinanoğlu, F. (2009). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60-72 aylık çocukların problem davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(6), 493-516.

Büyüktaşkapu-Soydan, S., Acar, A. (2022). Anger-Sadness-Anxiety Emotion Management Scales in children aged 5-10. A. Kabadayı ve B. Avcı-Akbel (Ed.), in New Dimensions in Educational Sciences Without Borders (181-204). Lıvre de Lyon.

Haskan-Avcı, Ö. (2016). Ânı Yaşama Ölçeğinin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 177-192.

Savaşır, I., Sezgin, N., ve Erol, N. (1994). Ankara gelişim tarama envanteri el kitabı. Ankara, Türk Psikologlar Birliği.

Göktaş, S., Işıklı, B., Yenilmez, Ç., Metintaş, S. (2019). Anksiyete Okuryazarlığı Ölçeği'nin Türkçe geçerlilik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 33(2), 167-174.

Ekizoğlu, N., & Özcinar, Z. (2011). A study of developing an anxiety scale towards the internet. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 15, 3902-3911.

Taş, M. A. (2022). Sivil toplum kuruluşlarında anlamlandıran liderlik modeli (Tez No. 743672) [Doktora tezi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Merttürk-Yeten, H. ve Ekşi, H. (2022). Anlamlandırma İhtiyacı Ölçeği Türkçe uyarlama çalışması. Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi, 8(17), 73-81. https://doi.org/10.52096/jsrbs.8.17.05

Ekşi, H., & Seven, M. (2024). Anlamlandırma İhtiyacı Ölçeği-Kısa formunun Türkçe uyarlaması. Değerler Eğitimi Dergisi, 22(47), 241-264. https://doi.org/10.34234/ded.1457636

Tuğsal, T. (2019). Anlamlandırma Teorisi ve Anlamlandırma Ölçeği geliştirme çalışması: Bireylerin çevrelerindeki davranışları, olayları, işaretleri ve farklılıkları anlamlandırma durumları. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17). 483-492. https://doi.org/10.29029/busbed.499888

Tuğsal, T. (2020). Translatıon, Adaptatıon, Valıdıty And Relıabılıty Of The Sense-Makıng Scale: A cross-cultural evıdence from Indıa, Malaysıa, Romanıa and Turkey. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(76), 1827 – 1848. http://doi.org/10.17755/esosder.710803

Sönmez, H. (2018). Emoticonların iletişim aracı olarak kullanılmasına yönelik öğrenci tutumlarının incelenmesi.Kastamonu Education Journal, 26(4), 1081-1089. doi:10.24106/kefdergi.433434

Çalışır, H. (2003) İlk kez anne olan kadınların annelik rolü başarımlarını etkileyen etmenlerin incelenmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Akın, A. ve Yalnız, A. (2015). Anlaşmazlığı Hoşgörme Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanması. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 473-482.

Ağar, D. (2014). Anlatıya Dahil Olma Ölçeği'nin (Narrative Engagement Scale) uyarlama çalışması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.

Vardar, B. (1994). The Validity and reliability of the perception of psychological maltreatment inventory for adolescents (Master thesis). Boğaziçi University Institute of Social Sciences, İstanbul.

Özmen-Kaymak, S., ve Özmen, A. (2012). Anne Baba Stres Ölçeğinin geliştirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 42(196), 20-35.

Çekiç, A., Akbaş, T. ve Hamamcı, Z. (2015). Anne Baba Stres Ölçeği’nin Türkçe’ ye uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(3), 647-667.

Akay O. (2023) Özel Gereksinimli Çocuklarda Anne-Baba Stres Düzeyi ile Aile Güçlendirme İlişkisinin Güçlendirme Yaklaşımı Çerçevesinde İncelenmesi (Tez No. 815991) [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yılmaz, A. 2000 Eşler arasındaki uyum ve çocuğun algıladığı anne-baba tutumu ile çocukların, ergenlerin ve gençlerin akademik başarıları ve benlik algıları arasındaki ilişkiler (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Karaırmak, Ö., Özeke-Kocabaş, E. ve Toker, N. (2016). Ergenlerde olumsuz kimlik gelişiminin önlenmesine yönelik aile rehberlik programı. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 30 (2), 1-20.

Elibol, F., Mağden, D., ve Alpar, R. (2007). Anne Babalık Becerilerinde Özyeterlik Ölçeğinin (1-3 Yaş) Geçerlik ve Güvenirliği. Toplum Hekimliği Bülteni, 26(3)- 25-31.

Güller B., Guvenir T., Buran B., Aydemir Ö., Varol F., Özbek A., Kıdak Ö. (2020). Klinik ve toplum örneklemlerinde Anne babalık ve aile uyum ölçeği’nin, 2-12 yaş aralığındaki çocukların anne babaları için Türkçe geçerlik ve güvenirlik özelliklerinin değerlendirilmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi, 23(4), 464 – 475. https://doi.org/ 10.5505/kpd.2020.25002