Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Aydın Oral, S., Konrot, A., Gerçek, E., & Vanryckeghem, M. (2022). Preliminary normative data for the Turkish form of the KiddyCAT. Türkiye Klinikleri Journal of Health Sciences, 7(1), 78–85. https://doi.org/10.5336/healthsci.2021-82552

Wright, L. ve Ayre, A. (2000). The Wright and Ayre Stuttering Self-Rating Profile. South African Journal of Communication Disorders, 47, 77-90.

Torun, Ş., Çiyiltepe, M. ve Çevikaslan, A. (2016). Kekemelik için Anne-Baba Tanısal Ölçeği Türkçe sürümünün geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(Ek.1), 85-92)

Ateş, A., & Sis, N. (2016). İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi için Kelime Bilgisi Ölçeği Uyarlaması. Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(19), 95-106.

Yurtsever, M. (2002). Beş-altı yaş çocukların kelime dağarcığı gelişimine ana dil eğitim programlarının etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yeşilbursa, A., & Bilican, R. (2013). Validation of self-regulatory capacity in vocabulary learning scale in Turkish. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 70, 882-886.

Ültanır, E. ve Ültanır, G. (2003). Keller Eğilim Yapı Testinin adaptasyon çalışmaları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 8-19.

Bilsin, E. (2017). Kanserli çocuklarda Kemoterapi ile ilişkili Tat Alma Değişikliği Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No. 494534) [Doktora Tezi, Ege Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Atik, S. ve Konan, N. (2015). Kendi Kendine (Öz) Liderlik Ölçeğinin eğitim örgütleri için Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışması . e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi , 6 (3) , 101-115 .https://doi.org/10.19160/e-ijer.55978

Aykul, M. A., ve Ozan, C. (2023). Kendi Kendine Öğrenme Öz Değerlendirme Ölçeğinin uyarlanması ve üniversite öğrencilerinin kendi kendine öğrenme algıları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33(2), 685-700. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1259917  

Köksal, D. & Dündar, S. (2018). Developing a Scale for Self-Regulated L2 Learning Strategy Use. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 337-352.https://doi.org/10.16986/HUJE.2017033805

Önder, A. (1997). Küçük çocuklar İçin Kendilik Algısı Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması ve okul öncesi çocuklarında kendilik algısının yaş cinsiyet premature doğma ve okula devam etme süresine ilişkin olarak incelenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Ercan, M. (2024). Engelli bireylerde sosyal dışlanmanın kendilik bütünlüğü üzerindeki etkisinin incelenmesi. Çizgi Kitapevi.

Kardaş, S., Güner, H., ve Okan, N. (2021). Kendinden Nefret Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması ve psikometrik yönden incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 652-673.

Taysi, E., ve Orçan, F. (2020). Kendinden Tiksinme Ölçeği'nin psikometrik niteliklerinin test edilmesi. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (50), 167-176.

Aşkun, D., & Çetin, F. (2017). Turkish version of Self-reflection and Insight Scale: A preliminary study for validity and reliability of the constructs. Psychological Studies, 62(1), 21-34. doi:10.1007/s12646-017-0390-1

Yavaşoğlu, M. (2010). Kendine Yansıtma ve İçgörü Ölçeği'nin Türk kültürüne uyarlanması (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Turgut, Ö., ve Nazlı, S., (2021). Kendine Yönelik Bilgelik Algısı Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (57), 425-448. http://dx.doi.org/110.21764/maeuefd.638315

Arslan, N. (2017). Kendini Açma Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 9, 63-72.

Öksüz, E., Mersin, S. ve Türker T. (2017). Kendini Açma Ölçeğinin üniversite öğrencilerinde Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry, 18(6), 586-593.

Kaya, F., Odacı, H., & Aydın, F. (2023). Kendini Affetme İkili Süreç Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirliğinin test edilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(1), 1-29.

Demirtaş, H. E. (2013). Kendini aldatma ölçeği geliştirme çalışması (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Bacanlı, H. (1990). Kendini ayarlama becerisinin çeşitli Değişkenlerle ilişkisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Acar, N.V. ve Öğretmen, T.(2007).Kendini Belirleme (Güvengenlik) Ölçeği Geliştirme Çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi , 3(27), 67-78.

Nadim, P. (1995). An Investigation of assertive behavior in visually impared young adults and an experimental group study with visually impaired adolescents (Master thesis). Marmara University Social Sciences Institute, İstanbul.