Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Koca, G. Ş., & Erigüç, G. (2017). İletişim Yeterlilik Ölçeği’nin geçerlik ve güvenilirliği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(4), 789-799.

Şahin, E. S., & Derin, S. (2020). İletişimde Çözüm Odaklılık Ölçeği’nin (İÇOÖ) geliştirilmesi, geçerlilik ve güvenilirliği. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 662-674.

Şanlı, N., ve Eken, Z. M. (2021). Katılımı değerlendiren yeni bir araç: Altı yaş altı çocukları iletişimsel çıktı odaklı değerlendirme ölçeği (FOCUS-TR) güvenilir midir? Dil, Konuşma ve Yutma Araştırmaları Dergisi, 4(3), 297-314. https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425596

Aslan- Gördesli, M., ve İşmen- Gazioğlu, A. E. (2017). İlişki Ağı Envanteri Kısa Formunun Türkçe uyarlama çalışması. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 425-443.

Curun, F. (2001). The effects of sexizm and sex role orientation on romantic relationship satisfaction [Yüksek lisans tezi]. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Ankara.

Çelik, E. (2014).Adaptation of Relationship Assessment Scale to Turkish culture: study of validity and reliability. International Journal of Psychology and Educational Studies, 1(1), 1‐7. http://dx.doi.org/10.17220/ijpes.2014.01.001  

Sarı, T. (2008). Üniversite öğrencilerinde romantik ilişkilerle ilgili akılcı olmayan inançlar, bağlanma boyutları ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiler (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Gizir, C. A. (2012). İlişki İnançları Ölçeği’nin Uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 35-45.

Büyükşahin, A., Hasta, D. ve Hovardaoğlu, S. (2005). İlişki İstikrarı Ölçeği (İİÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 8(16), 25-35.

Özabacı, N. (2011). İlişki Niteliği Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(162), 159-167.

Sümer, N. ve Güngör D. (1999). Yetişkin bağlanma stilleri ölçeklerinin Türk örneklemi üzerinde psikometrik değerlendirmesi ve kültürlerarası bir kaşılaştırma. Türk Psikoloji Dergisi, 14 (43), 71-106.

Akan, Y . (2019). İlişki Özyeterlik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 1601-1624. doi: 10.26466/opus.510391

Gürsoy, B., E. & Öner Özkan, B. (2020). Adaptation study of relationship social comparison scale. Nesne, 9(19), 30-41. DOI: 10.7816/nesne-09-19-03

Yılmaz, M.,& Eremsoy, C.E. (2016). İlişki-Odaklı Obsesif Kompulsif Envanteri Ve Partner-Odaklı Obsesif Kompulsif Semptom Envanteri'nin Türkçe versiyonlarinin psikometrik özellikleri. 19. Ulusal Psikoloji Kongresi, (ss. 54). İzmir.

Tosun, C., Yazıcı, H., & Altun, F. (2017). İlişkide Karar Verme Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanması. Journal of History Culture and Art Research, 6(3), 650-668. Doi: 10.7596/taksad.v6i3.942

Arslan-Babal, R., Çekici, F., Aydın-Sünbül, Z., Malkoç, A., & Aslan-Gördesli, M. (2021). İlişkide Otantiklik Ölçeği: Türk kültürüne uyarlama ve geçerlik çalışması. Trakya Eğitim Dergisi, 11(1), 439-449. https://doi.org/10.24315/tred.770310

Evin-Akbay, S., & Gündoğdu, M. H. (2021). The Relation between Parental Bonding with Intimacy and Authentic Self In Mediated By Attachment Style. Kastamonu Education Journal, 29(1), 84-102. doi: 10.24106/kefdergi.727091

Ekşi, H., Yılmaz, B. ve Türk, T. (2018). İlişkide yetkinlik ölçeği: Kapsamlı versiyonunun Türkçe formunun geçerliği ve güvenirliği. 13. Uluslararası Balkan Eğitim ve Bilim Kongresi Tam Metin Bildiri Kitabı (ss.193-197). Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Edirne.

Sümer, N. ve Güngör, D. (1999). Yetişkin bağlanma stillerinin Türk örneklemi üzerinde psikometrik değerlendirmesi ve kültürler arası bir karşılaştırma. Türk Psikoloji Dergisi, 14 (43), 71-106.

Aydın, G. ve Çağ, P. (2017). İlişkilerde Güç Algısı Ölçeği'ni Türkçe'ye uyarlama çalışması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(2), 217-225.

Demirci, İ. & Ekşi. H. (2018). Keep calm and be happy: A mixed method study from character strengths to well-being. Educational Sciences: Theory & Practice 18(29) 303–354. http://dx.doi.org/10.12738/estp.2018.2.0799

Avcu, A. (2021). İlişkilerde Güven Ölçeğinin Doğrulanması İçin Keşif Grafiği Analizinin Kullanımı. International Journal of Assessment Tools in Education, 8(3), 542-552. https://doi.org/10.21449/ijate.831784

Kalkan, M. (2006). İlişkilerde İnanç Envanterinin (İİE) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(25), 45-54.

Tutarel-Kışlak, Ş. (2002). İlişkilerde Mutluluk Ölçeği (İMÖ): güvenirlik ve geçerlik çalışması. Kriz Dergisi, 10(1), 37-43.

Kışlak Şennur, T. (2002). İLİŞKİLERDE MUTLULUK ÖLÇEĞİ (İMÖ): GÜVENİRLİK VE GEÇERLİK ÇALIŞMASI . Kriz Dergisi , 10 (1) , 0-0. https://doi.org/10.1501/Kriz_0000000174