Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Bahçeçioğlu-Turan, G., Kavurmacı, M., Dayapoğlu, N. & Tan, M. (2021). Turkish Validity and Reliability Study of the HIV Treatment Knowledge Scale. International Journal of Caring Sciences 14(1), 225-232.

Bahar, Z., Çal, A., Beşer, A., Çavuşoğlu, ... Bahar, İ.H. (2022). HIV/AIDS'e Bağlı Damgalanma Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanması üzerine bir araştırma. Psikiyatrik Bakımda Perspektifler , 58 (2), 509-517. doi: 10.1111/ppc.12984

Akıncı-Yılmaz, F. (2003). HIV pozitif ve AIDS hastalarının yaşadıkları güçlükler ve başetmeleri (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Ercan, İ. (2002).Sağlık hizmeti veren kurumlarda Hizmet Memnuniyetini Ölçmeye yönelik ölçek geliştirilmesi ve bir uygulama.(Doktora tezi). Uludağ Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Biyoistatistik Anabilim Dalı, Bursa.

Merdan, E., & Erdem, A. T. (2024). Hizmet sabotajı ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik analizi. Denetişim(31), 75-85. https://doi.org/10.58348/denetisim.1537181

Kanten, P., Durmaz, M. G. & Arda, B. (2021). Organizational Conscience in the Service Industry: A Scale development. Istanbul Management Journal, (90), 31-47. https://dergipark.org.tr/tr/pub/imj/issue/64984/899641

Brown, T. J., Mowen, J. C., Donavan, D. T., & Licata, J. W. (2002). The customer orientation of service workers: Personality trait effects on self-and supervisor performance ratings. Journal of Marketing Research, 39(1), 110-119.

Seymen, O. A., & Çoban, M. (2017). Konaklama sektörü çalışanlarının hizmet verme yatkınlığının ölçülmesi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 16(Özel Sayı), 455-468. https://doi.org/10.18092/ulikidince.321091

Duyan, E.C. (2014). Hizmetkar Liderliği Anlamak: Teoriden Ampirik Araştırmaya Doğru. Sosyoloji Konferansları, 49 (1), 1-32.

Kıral, E. (2021). Hizmetkâr Liderlik Ölçeği geliştirme çalışması: Öğretmenler üzerinde bir uygulama. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 10(3), 83-95.

Kahveci, H. ve Aypay, A. (2012). Hizmetkâr Örgütlerde Örgütsel Liderlik Değerlendirme Ölçeği: Türk Kültürüne Uyarlama, Dil Geçerliği ve Faktör Yapısının İncelenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 19-42.

Şahin, E. S. & Ayvaz, A. (2024, 5-6 Ocak). Hırs Ölçeği’nin (HÖ) Türk Kültürüne Uyarlanması [Bildiri sunumu]. 5. Uluslararası 5 Ocak Sosyal ve Beşeri Bilimler Kongresi, Adana, Türkiye.

Kaça, G. (2012). Hız Mesafe Tahmin ve Periferal Algılama Testlerinin Türk örneklemi üzerinde geçerlik, güvenirlik ve norm Çalışması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Parlak, M. M., & Köse, A. (2024). Turkish validity and reliability study on the quick aphasia battery. Brain and behavior, 14(1), e3343. https://doi.org/10.1002/brb3.3343

Erdem, D. (2020). Revisiting Quick Big Five Personality Test: Testing measurement invariance across gender. Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology, 11(2), 180-198. http://dx.doi.org/10.21031/epod.675796

Ormanlı Kara, E. (2019). Hızlı Depresif Belirti Envanteri – Ergen Ölçeği’nin Klinisyen Formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması (Tez no. 613058).(Uzmanlık tezi. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, İstanbul).

Ergül, C., Demir, E., Hançer, H., Deniz Sakarya, M., & Çakmak, E. (2024). Hızlı İsimlendirme Testinin 20-49 yaş arası bireylerde geçerlik ve güvenirliği: Metodolojik çalışma. Türkiye Klinikleri Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(4), 845-855. https://doi.org/10.5336/healthsci.2024-104954

Aktitiz, S., Koşar, Ş. N., & Turnagöl, H. H. (2024). Mücadele sporlarında hızlı kilo düşme yöntemlerinin kullanım sıklığı: Hızlı Kilo Düşme Anketinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 35(1), 1-18. https://doi.org/10.17644/sbd.1332156

Sezgin, E., & Çetinkaya, H. (2020). Hızlı yemek (fast food) restoranları çalışanlarının işyeri koşullarını ve performans-motivasyonlarını belirleme amaçlı bir ölçek geliştirme çalışması. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(1), 307-321. http://dx.doi.org/10.21325/jotags.2020.549

Dirik, A., Cavlak, U., & Akdag, B. (2006). Identifying the relationship among mental status, functional independence and mobility level in Turkish institutionalized elderly: gender differences. Archives of Gerontology and Geriatrics, 42(3), 339-350. doi:10.1016/j.archger.2005.08.007

Türkarslan, K. K., Kozak, E. D., & Yıldırım, J. C. (2023). Psychometric properties of the Hogg Eco-Anxiety Scale (HEAS-13) and the prediction of pro-environmental behavior. Journal of Environmental Psychology, 92, 102147.

Munis, Ö. B., & Parlak, M. M. (2023). Validity and reliability of the Turkish version of the Holden Communication Scale. Brain and Behavior, 13(9), 1-8.

Bozan, N. (2009). Hollanda Yeme Davranışı Anketinin Türk üniversite öğrencilerinde geçerlik ve güvenirliğinin sınanması. (Yüksek lisans tezi). Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Ceylan-Batur, S. ve Sakallı Uğurlu, N. (2019). Honor scale: A study for reliability and validity. Nesne, 7(15), 236-253. DOI: 10.7816/nesne-07-15-06

Bilge, Y., & Bilge, Y. (2018). Horney’in Nevrotik Kişilik Tiplerinin Ölçümü: Horney-Coolidge Üç Boyut Envanteri (HCTI) Türkçe Formunun Psikometrik Özellikleri. Turkish Studies, 13(18), 263–284. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.13955