Ölçek Kategorileri: 640 Hemşirelik

Öngü, İ. N. (2024). Yatan Hastalar için Psikiyatrik Bakımda Kalite Ölçeği (PBKÖ-YH)’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Tuncer, G. Z., & Tuncer, M. (2025). Self‐Regulation of eating behaviors among young women nurses and nursing students: Its relationship with eating habits. Nursing & Health Sciences, 27(1), e70079. https://doi.org/10.1111/nhs.70079

Yıldız, D. (2003). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği sağlam bebek ünitesinde hemşirenin planlı hemşirelik eğitimi ve danışmanlık hizmetlerinin değerlendirilmesi (Doktora tezi). Gülhane Askeri Tıp Akademisi (GATA) Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Kayalı, G. (2024). Yeni mezun hemşireler için Hemşirelik Uygulamalarına Hazırlık Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliği (Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi).

Hacıalioğlu, N., Türkoğlu, N., & Boyraz Şeker, E. (2024, 24-25 Ekim). Yeni Ortaya Çıkan Bulaşıcı Hastalıklar İçin Koruyucu Sağlık Davranışları Ölçeğinin Türkçe Geçerlilik Güvenilirlik Çalışması  [Bildiri sunumu]. 2nd International Canadian Scientific Research Congress, Toronto, Canada.

Akkaş, N., & Geçkil, E. (2023). Family-centered care scale in neonatal intensive care unit (FCCS-NICU): Development and psychometrics evaluation. Journal of Pediatric Nursing, 72, 168-176. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2022.11.031

Kanbur, B.N., Mutlu, B., Salihoğlu, Ö. (2021). Validity and reliability of the Neonatal Infant Acute Pain Assessment Scale (NIAPAS) in Turkish: Prospective study. Sao Paulo Medical Journal, 139 (4), 305-311. Doi: 10.1590/1516-3180.2020.0721.R1.23122020.

Sarı, Ç. (2014). Yenidoğan cilt risk değerlendirme ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Ercan, B. (2022). Ölçek geliştirme çalışması: Yenidoğan Deri Bütünlüğü Risk Değerlendirme Ölçeği. [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Çelik, R. N. (2023). Yenidoğan Hemşireleri için Bireyselleştirilmiş Destekleyici Gelişimsel Bakım Ölçeği’nin geliştirilmesi (Yüksek lisans tezi). Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Gülhane Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Ceylan, S. S., & Bolışık, B. (2017). Yenidoğan Stres Ölçeği'nin psikometrik özelliklerinin İncelenmesi. ACU Sağlık Bil Derg, 8(2), 97-103

Kanbur, B. N., Mutlu, B. & Salihoğlu, Ö. (2021). Validity and reliability of the Neonatal Infant Acute Pain Assessment Scale (NIAPAS) in Turkish: prospective study. Sao Paulo Medical Journal, 139(4), 305-311. https://doi.org/10.1590/1516-3180.2020.0721.R1.23122020.

Karaçam, Z., ve Çakmak, E. (2018).Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde Bebeği Yatan Anneler İçin Bakıma Katılımı Değerlendirme Ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 21(2), 69-78.

Sönmez, B., Bacaksız, F. E., & Yıldırım, A. (2017). Yenilik İklimi Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 20 (2), 75-82.

Yılmaz, Ö. (2017). Yeterlik Kazanma Ölçeği’nin geçerlik ve güvenilirliğinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Aslan, M. (2020). Yetişkin hastalar için taburculuğa hazır olma ölçeği – hemşire değerlendirme kısa formunun Türkçe geçerlik ve güvenirliği. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 7(2), 202 – 214. https://doi.org/10.5222/SHYD.2020.32486

Kaplan, B., Ortabağ, T., & Aslan, E. (2024). Development of the Bisphenol A Exposure Scale in Adults. Frontiers in Public Health, 12, 1504189. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1504189  

Dağ, Y., Aydın, G. Ö., & Turan, N. (2025). Turkish validity and reliability of Burnout Syndrome Assessment Scale for Nurses Working in Intensive Care Units. BMC Nursing, 24, 17. https://doi.org/10.1186/s12912-024-02650-0

Kuşeli-Dost, S. ve Kaya, H. (2015). Yoğun Bakım Hemşirelerinin Taburculuk Planlaması Algıları Ölçeğinin güvenirlik ve geçerliği. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 23(3), 195-202.

Özel-Yalçınkaya, S. (2016). Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışları Ölçeği'nin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Bolu.

Akyol, A., Sılay, F. ve Ayvaz, İ. (2017). Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakımda Algılanan Engeller Ve Destekleyici Davranışlar Ölçeğinin geçerliği ve güvenilirliği. 1. Uluslararası Sağlık Bilimleri Kongresi içinde (s.276). Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi.

Akyol, A., Sılay, F.,& Ayvaz, İ. (2017). Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakımda Algılanan Engeller ve Destekleyici Davranışlar Ölçeğinin geçerliği ve güvenilirliği. Adnan Menderes Üniversitesi 1. Uluslararası Sağlık Bilimleri Kongresi, içinde (ss. 276). Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi.

Dallı, Ö.E., Çalışkan, G., Girgin, N.K. (2024). Psychometric properties of Turkish versions of Post-Intensive Care Syndrome Questionnaire and Healthy Aging Brain Care Monitor Self-Report for Evaluating Post-Intensive Care Syndrome. Cyprus Journal of Medical Sciences, 9(4), 264-272. doi:10.4274/cjms.2024.2024-9.

Çınar, S. , Aslan, F. ve Kurtoğlu, T. (2011).Yoğun Bakım Ünitesi Çevresel Stresörler Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 15(2), 61-66.

Liang, A., Xu, W., Shen, Y., Yang, Y., Hu, Q., Xu, Z., … Lu, Z. (2022). Intensive Care Unit Dignified Care: Development and validation of a questionnaire. Nursing Ethics, 09697330221096777.