Ölçek Kategorileri: 40 Sosyal ve Beşeri Bilimler

Şehirli, M. & Erdoğan, C. (2022). Tüketici Davranış Modelleri Çerçevesinde Kayıp Müşterilerin Terk Etme Nedenleri ve Geri Dönme Niyetleri Üzerine Bir Ölçek Çalışması . İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 21 (45) , 1442-1469 . DOI: 10.46928/iticusbe.1176960  

Babekoğlu, Y. (2000). Tüketicilerin demografik özellikleri ve bireysel tutumlarının sorumlu tüketim davranışları üzerindeki etkisi . Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Ev Ekonomisi Anabilim Dalı, Ankara.

Künye, N. (2022). Tüketici Değer ve Yaşam Tarzı Ölçeği: Türk toplumuna uygun bir ölçek geliştirme çalışması (Tez no. 709494) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Kurtuldu, G. (2023). Tüketici etiği ölçeği geçerliliği . Akademik Hassasiyetler, 10(21), 358 – 380.  https://doi.org/10.58884/akademik-hassasiyetler.1260500

Kurtuldu, G. (2023). Tüketici etiği ölçeğinin geçerliliği. Akademik Hassasiyetler , 10 (21) , 358-380 .

Çilingir, Z. (2014). Tüketici Etnik Kökenciliği Eğilimi Ölçeği (Cetscale) İstanbul ili tüketicileri üzerine bir pilot araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 7(13), 209-232.

Aksu-Armağan, E. ve Gürsoy, Ö. (2011). Satın alma kararlarında tüketici etnosentrizmi ve menşe ülke etkisinin Cetscale Ölçeği ile değerlendirilmesi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 67-77.

Aysuna, C. (2006). Tüketici Etnosentrizmi Etkisini Ölçmede Cetscale Ölçeği ve Türkiye Uygulaması. (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Türkmen, S. ve Köroğlu, A.(2017). Tüketici Etnosentrizmi Ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research, 1(1), 36-46.

Dursun İ, Alnıaçık Ü, Tümer Kabadayı, E. (2013). Tüketici karar verme tarzları ölçeği: Yapısı ve boyutları. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 9(19), 293 – 304.

Güney, B. (2018). Tüketici satın alma davranışları çerçevesinde Tüketici Karar Verme Tarzları Ölçeği’nin değerlendirilmesi: Türkiye-İspanya karşılaştırmalı bir çalışma (Yüksek Lisans Tezi). Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yılmaz, V., Aktaş, C., ve Çelik, H. E. (2007). Development of a scale for measuring consumer behavior in store choice. Sosyal BilimlerDergisi, 1, 171-184.

Yılmaz, V., Aktaş, C., & Celik, H. E. (2007). Development of a scale for measuring consumer behavior in store choice. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.(7)1, 171- 184.

Kavalcı, K., & Ünal, S. (2016). Y ve Z Kuşaklarının Öğrenme Stilleri ve Tüketici Karar Verme Tarzları Açısından Karşılaştırılması.  Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3), 1033-1050.

Bozoklu, Ç. P., ve Ermeç, A. (2020). Tüketici Sinisizmi Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Güvenilirlik ve geçerlilik araştırması. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(2), 440-459.

Ceylan, H. H. (2013). Tüketici tipleri envanterinin Türk kültürüne uyarlanması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(2), 41-58.

Yılmaz, A. (2019). Tüketici Tutumları Temelinde Tutundurma Karması Ölçeği geliştirilmesi (Tez no. 561772).  (Doktora tezi, Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü).

Savaş, B. ve Günay, G. (2016).Tüketici-tüketici etkileşiminin,tüketicilerin satın alma sonrası memnuniyet düzeyleri üzerine etkisi.Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi,51(2), 47-78.

Altınırmak, S., Badurlar, İ., Yıldırım, M., Şen, O., Aytekin, A., Karamaşa, Ç., (2017). Developing Consumption and Saving Scale: A Study of Validity and Reliability, Journal of Süleyman Demirel University Institute of Social Sciences, 4 (29), p. 473-499.

Düz, B. (2016). Turist rehberlerinin performans kriterlerini belirlemeye yönelik bir çalışma: Turist Rehberliği Performans Ölçeği geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Gündüz, S. (2018). Yerel Halkın Turizm Algısını Belirlemeye Yönelik Alternatif Bir Ölçek geliştirme: Karataş destinasyonu örneği. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 13(52), 343-357. https://doi.org/10.19168/jyasar.426222

Tekin, Ö. A., & Çidem, G. (2015). Turizm öğrencilerinin mutfak departmanına yönelik tutumları ölçeği: bir geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of International Social Research, 8(39), 975-986.

Akman Balta, Ş. , Ugur, O. , Fırat, M. ve Teke, A. (2021). Turizm Sektörü Spa Çalışanlarına Yönelik Algılanan İş Riski Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Hastane Öncesi Dergisi, 6 (3), 323-337. https://doi.org/10.54409/hod.972160

Türkoğlu, N. (2016). Konaklama işletmelerinde kurumsallaşma, entelektüel sermaye ve rekabet gücü ilişkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi).Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, .

Türkoğlu, N. (2016). Konaklama işletmelerinde kurumsallaşma, entelektüel sermaye ve rekabet gücü ilişkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.