Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Kabadayı, F, E. (2010). Ege ve Yaşar Üniversitesi öğrencileri Örneğinde Küresel Isınmanın Çevre Bilinci ve Davranışları Üzerine Etkileri (Yüksek Lisans tezi). Ege Üniversites, Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Berberoglu, G., & Tosunoglu, C. (1995). Exploratory and confirmatory factor analyses of an Environmental Attitude Scale (EAS) for Turkish university students. The Journal of Environmental Education, 26(3), 40-43. https://doi.org/10.1080/00958964.1995.9941444

Berberoglu, G., & Tosunoglu, C. (1995). Exploratory and confirmatory factor analyses of an environmental attitude scale (EAS) for Turkish university students. The Journal of Environmental Education, 26(3), 40-43. http://dx.doi.org/10.1080/00958964.1995.9941444

Yurt, Ö., Cevher-Kalburan, N., & Kandır, A. (2010). WCES-2010 Investigation of the environmental attitudes of the early childhood teacher candidates. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 4977-4984.

Okur, E. ve Yalçın-Özdilek, Ş. (2012). Yapısal eşitlik modeli ile geliştirilmiş Çevresel Tutum Ölçeği. İlköğretim Online,11(1), 85-94.

Özata-Yücel, E. ve Özkan, M. (2014). Ortaokul öğrencilerine yönelik Çevresel Tutum Ölçeği geliştirilmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 27-48.

Uzun, N., ve Sağlam, N. (2006). Orta öğretim öğrencileri için Çevresel Tutum Ölçeği geliştirme ve geçerliliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 240-250.

Çermik, E., & Akçay, B. (2020). Çevresel Vatandaşlık Bilgi Testi’nin geliştirilmesi ve ortaokul öğrencilerinin bilgi düzeylerinin belirlenmesi. Turkish Studies – Education, 15(2), 731-750. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.42112

Sakarya, S. (2010). Çevreye Karşı Motivasyon Ölçeği'nin okul öncesi öğretmen adayları üzerinde geçerlik güvenirlik çalışması (Ankara ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Özkubat, S. ve Demiriz, S. (2013). Çevreye Karşı Motivasyon Ölçeğinin Okul Öncesi Öğretmen Adayları Üzerinde Geçerlik Güvenirlik Çalışması. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 87-114.

Topbaş, G. (2021). Çevreye Yönelik Materyalist Eğilimler Ölçeğinin okul öncesi öğretmenleri üzerinde geçerlilik ve güvenirlik çalışması. [Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Özalp, I. (2006). Karikatür tekniğinin fen ve çevre eğitimde kullanılabilirliği üzerine bir araştırma. (Yüksek lisans tezi). Celal Bayar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Manisa.

Peker, R. (2020). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin çevre algıları ile çevreye yönelik tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi (Doktora tezi). Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.

Eren, H. B. , Güler, Y. , Güler, D. , Çokluk-bökeoglu, Ö. & Tuncel, S. (2022). Çevrim İçi Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Öğrenci Memnuniyet Ölçeğinin Geliştirilmesi . Avrasya Spor Bilimleri ve Eğitim Dergisi , 4 (2) , 135-156 . DOI: 10.47778/ejsse.1198448

Sur, E. ve Çelik, H. (2023). Çevrim İçi Okuma Motivasyonu Ölçeği: Uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 11(2), 377-389.

İkiz, F. E., Özgün, S. Y., Balkan, K., & Sağlam, A. (2021). Çevrim içi psikolojik destek hizmetinden beklentiler ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. The Journal of International Education Science, 8(29), 96-120. http://dx.doi.org/10.29228/INESJOURNAL.54082

Horzum, M. B. ve Çakır, Ö. (2009). Çevrim Içi Teknolojilere Yönelik Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(3), 1327-1356.

Aşkar, P. ve Mazman, S. G. (2013). Çevrimiçi Bilgi Arama Stratejileri Envanteri’nin Türkçe'ye Uyarlama Çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(168), 168-182.

Gül, E., Çokluk, Ö.,ve Doğan Gül, Ç. (2015). Development of an Attitudes Scale toward Online Assessment. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 174:529 – 536.

Uslu, E. M. & Genç, S. Z. (2022). Çevrimiçi eğitim değerlendirme ölçeği (ÇEDÖ) geliştirme çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 56 (56), 22-43.  https://doi.org/10.15285/maruaebd.1021748

Özen, E. (2022). Çevrimiçi eğitimde öğrenen destek hizmetleri kalite boyutları ve ölçümü: Bir ölçek geliştirme çalışması (Tez No. 745777) [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bahar, H. H. ve Koç, A. (2023). Çevrimiçi Eğitime Yönelik Öz-yeterlik Algı Ölçeğinin geliştirilmesi (ÇEYÖAÖ). Milli Eğitim, 52 (239), 1787-1806.

Bektaş, S., & Çakır, R. (2021). Çevrimiçi Eğitmenlerin Çevrimiçi Öğretime Karşı Algı ve Uygulamaları Ölçeği: Türkçe’ye uyarlama çalışması. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 243-260.

Genç, Z., Kazez, H., & Fidan, A. (2013). Çevrimiçi etik dışı davranışlarının belirlenmesi için bir ölçek uyarlama çalışması. Akademik Bilişim 2013, 23-25 Ocak 2013.Antalya: Akdeniz Üniversitesi.

Korkmaz, Ö. (2012). A validity and reliability study of the Online Cooperative Learning Attitude Scale (OCLAS). Computer & Education, 59(4),1162-1169. Doi: 10.1016/j.compedu.2012.05.021