Ölçek Kategorileri: 20 Psikiyatri /Klinik Psikoloji

Motan, İ. & Gençöz, F. (2009). Psikolojik dayanıklılığı nasıl ölçebiliriz?: bir Türk örnekleminde Kişisel Görüşü Ölçeği II’nin geçerlik-güvenirlik çalışması . Kriz Dergisi , 17 (1) , 1-11 . DOI: 10.1501/Kriz_0000000288

Şahin, İ. N., Atar, A., Yaman, Ö., & Pulat Demir, H. (2025). Turkish validity and reliability study of the Psychological Food Involvement Scale: PFIS-TR. BMC Psychology, 13(1), 84. https://doi.org/10.1186/s40359-025-02413-9

Uçman, P. (1986). Şizofrenide bilişsel bozukluklarin ölçümü ve Psikoloji Hasar Ölçegi. Türk Psikoloji Dergisi, 5(17), 18-23.

Altun, Y. (2018). Psikolojik Sıkıntı Ölçeği'nin (Kessler Psychological Distress Scale; K10) Türkçe uyarlaması, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması [Tıpta uzmanlık tezi]. Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Antalya.

Altun, Y., Ozen, M., & Kuloglu, M. M. (2019). Turkish adaptation of Kessler Psychological Distress Scale: Validity and reliability study. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20(Supplement 1), 23-31. doi:10.5455/apd.12801

Alton, Y., Ozen, M., Kuloglu, M.M. (2019). Turkish adaptation of Kessler Psychological Distress Scale: Validity and reliability study. Anatolian Journal of Psychiatry, 20. doi:10.5455/apd.12801

Karagüven, H. M. Ü.(2009). Reliability and validity study of Turkish Form of the Psychological Distress Scale. Eurasian Journal of Educational Research, 36, 179-192.

Topkaya, N. (2011). Psikolojik yardım alma niyetinin sosyal damgalanma, tedavi korkusu, beklenen yarar, beklenen risk ve tutum faktörleriyle modellenmesi (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Topkaya, N. (2011). Psikolojik yardım alma niyetinin sosyal damgalanma, tedavi korkusu, beklenen yarar, beklenen risk ve tutum faktörleriyle modellenmesi (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Topkaya, N. (2011). Psikolojik yardım alma niyetinin sosyal damgalanma, tedavi korkusu, beklenen yarar, beklenen risk ve tutum faktörleriyle modellenmesi (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Sezer, S. ve Kezer, F. (2013). Psikolojik Yardım Aramada Yakın Çevre Damgalaması Ölçeğinin bir Türk örnekleminde geçerlik ve güvenirliği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46(1), 181-201.

Ay, İ. ve Alver, B. (2022). Psikolojik yardım gereksinimi: Bazı öznel faktörlerle ilişkisi. Ertual Akademi

Tutuncu, R., Kilic, S., Basoglu, C., Ates, M. A., Algul, A., Balibey, H., ... & Cetin, M. (2015). The reliability and validity of the Turkish version of Psychopathy Checklist-Revised (Turkish PCL-R). Klinik Psikofarmakoloji Bülteni-Bulletin of Clinical Psychopharmacology, 25(2), 118-124.

Karataş, H. (2019). Psikososyal Bakım Yetkinliği Öz Değerlendirme Ölçeği geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışması (Tez no. 544049) [Yüksek lisans tezi, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü].

Kalip, K. (2020). Çocukluk çağı kanseri tanısıyla takipli hastaların ailelerinde psikososyal risk değerlendirmesi: Psikososyal Değerlendirme Ölçeği Onkoloji Sürümü’nün Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması (Tıpta Uzmanlık Tezi). Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi.

Topkaya, N. (2011). Psikolojik yardım alma niyetinin sosyal damgalanma, tedavi korkusu, beklenen yarar, beklenen risk ve tutum faktörleriyle modellenmesi (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Öztan, N. (1995). Terapist ile hasta arasındaki terapötik ilişkinin farklı boyutlarda incelenmesi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çetinkaya, K., & Yavuz Güler, Ç. (2023). Psychometric parameters of the Turkish version of the Reactions to Psychotherapy Questionnaire. Research on Education and Psychology (REP), 7(3), 446-458.https://doi.org/10.54535/rep.1336907

Sevi, O. M., Sütçü, S. T. ve Güneş, B. (2016). İşitsel varsanı ve sanrıların değerlendirilmesi: Psikotik Belirti Değerlendirme Ölçeklerinin (PSYRATS) Türkçe formunun güvenilirliği ve geçerliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(2),119-127.

Korkmaz, Ş. A., Keleş Altun, İ., Sağbaş, S., Köksalan, F. E., & Atagün, M. İ. (2024). Reliability and validity of the Turkish versions of the Davos Assessment of Cognitive Biases Scale (DACOBS) and Cognitive Biases Questionnaire for Psychosis (CBQp). Archives of Neuropsychiatry, 61(4), 324–331. https://doi.org/10.29399/npa.28751

Koyuncu, M., Köşeci, T., Güler, E., Ten, B., Apaydın, F., Nayır, E., Basir, H., Akdeniz, A., Tombak, A., Tiftik, E. (2021). The Psoas Muscle Index And Retrospectıve Clınıcal Fraılty Scale Score Predıct Overall Survıval In Patıents Wıth Multıple Myeloma. Türk Geriatri Dergisi, 24(4), 518 – 525. 10.31086/tjgeri.2021.249

Özdel, K., Yalçınkaya-Alkar, Ö., Taymur, İ., Türkçapar, M. H., Zamkı, E. ve Sargın, A. E. (2012). Rahatsızlığa Dayanma Ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi, 1(1), 52-58.

Güvenç, G., Açıl, S., & Demirci, H. (2011). Validity and reliability of the Turkish version of the Health Belief Model Scale for cervical cancer and Pap smear test. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 12(6), 1357–1362.

Çağatay, P., Şenocak, M., & Baykal, İ. E. (2000). Randomize klinik deneylerin değerlendirilmesinde bir ölçek önerisi. Cerrahpaşa Tıp Dergisi, 31(1), 49-55.

Kıran Taşer, D. (2023). RASCH Genel ALS Engellilik Ölçeği’nin (ROADS) Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması (Tez No. 801908) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.