Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Özdemir, G. (2024). Ebeveyn Teknoferansı Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No. 908312) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.  

Öner, S., Ece, B., & Gülgöz, S. (2020). Family reminiscence scale: A measure of early communicative context. Journal of Language and Linguistic Studies, 16(2), 849-863. doi: 10.17263/jlls.759327

Arıkan, G., Üstündağ-Budak, A. M., Akgün, E., Mikolajczak,M., & Roskam, I. (2020). Validation of the Turkish version of the Parental Burnout Assessment (PBA). New Directions for Child and Adolescent Development, 1-18. https://doi.org/10.1002/cad.20375

Karabulut Demir, E. (2007). Ebeveyn Tutum Ölçeği (ETÖ) (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Demir, E. K. ve Şendil, G. (2008). Ebeveyn Tutum Ölçeği (ETÖ). Türk Psikoloji Yazıları Dergisi, 11(21), 15-25.

Şendil, T. G., Akyüz, D., & Aktaş, B. E. (2023). Ebeveyn Tutum Ölçeği’nin (ETÖ) 7-11 yaş çocuklarının ebeveynleri için geçerlik sınama çalışması. Psikoloji Çalışmaları, 43(3), 467–498. https://doi.org/10.26650/SP2022-1114227

Günaydın, G., Selçuk, E., Sümer, N. ve Uysal, A. (2005). Ebeveyn Ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri Kısa Formu’nun psikometrik açıdan değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Yazıları Dergisi, 8(16), 13-23.

Gunaydin, G., Selcuk, E., Sumer, N. ve Uysal, A. (2005). Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri Kısa Formu'nun psikometrik açıdan değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Yazıları, 8 (16) 13-23.

Gunaydin, G., Selcuk, E., Sumer, N. ve Uysal, A. (2005). Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri Kısa Formunun psikometrik açıdan değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Yazıları, 8, 13-23.

Araslan, N. (2012). Ebeveyn yemek Zamanı Davranışları Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması ve çocukluk çağı obezitesi ile ebeveyn yemek zamanı davranışları arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Arslan, N. ve Erol, S. (2014). Ebeveyn Yemek Zamanı Davranışları Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliği . Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 16 (3) , 16-27. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hemarge/issue/52739/695861

Cüre, S., & Danışman, G. (2015). Ebeveyn Yetiştirme Tarzları Ölçeği - Çocuk Formu' nun Türkiye örneklemine uyarlama çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 22(2), 81-96.

Demir, S., Gündüz, B. (2014), Ebeveyn Yetkinlik Ölçeğinin Uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(25), 309-322.

Koç, E. S., & Kadiroğlu, T. (2025). Development and psychometric evaluation of the Parent–Infant Caregiving Touch Scale: A validity and reliability study in a Turkish population. Journal of Pediatric Nursing, 85, 713-721. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2025.10.007

Bülbül, Ö., Türk Kurtça, T., Ekşi, F. & Ekşi, H. (2021). Ebeveyn-birey kariyer hedefleri çelişkileri ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Cumhuriyet International Journal of Education, 10(3), 1085-1100. http://dx.doi.org/10.30703/cije.813116

Aytaç, B., Çen, S. ve Yüceol, G. P. (2018). Ebeveyn-Çocuk İlişkisi Ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi , 25 (3), 209-221.

Aytaç, A., Çen, S., ve Yüceol, G. P. (2018). Ebeveyn-Çocuk İlişkisi Ölçeği geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 25(3), 209-221.

Saygı, D. (2011). Ebeveyn-Çocuk İlişkisi Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması ve anne-çocuk ilişkisinin bazı değişkenler açısından incelenmesi: İstanbul örneklemi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Batıgün, A. D., & Say, G. (2015). Ebeveyn-ergen ilişki niteliği ölçeğinin üniversite öğrencileri için psikometrik özellikleri. Klinik Psikiyatri, 18, 49-58.

Acar, İ. H., & Uçuş Güldalı, Ş. (2017). Assessment of the relationships between parents and teachers: Validation and reliability study of the Parent-Teacher Relationship Scale. Turkish Studies, 12(28), 751-760. DOI: 10.7827/TurkishStudies.12450

Kahraman, S., (2016). Ebeveynin üstün yetenekli çocuğuyla iletişimini geliştirmeye yönelik psikoeğitim programının etkisinin incelenmesi (Doktora Tezi). Fatih Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Konar, M. (2023). Ebeveynin Özel Gereksinimli Çocuğunu Kabul Ölçeği’nin geliştirilmesi ve ebeveynin özel gereksinimli çocuğunu kabulünün bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Apaydın Cırık V., Aksoy B. (2023). The Generation Alpha Scale for Parents: Development and Psychometric Evaluation, Methodological Study. Türkiye Klinikleri Hemşirelik Bilimleri Dergisi, 15(2), 329-340.

Apaydın Cırık, V., & Aksoy, B. (2023). Ebeveynler İçin Alfa Kuşağı Ölçeği: Geliştirme ve psikometrik değerlendirme. Türkiye Klinikleri Hemşirelik Bilimleri Dergisi, 15(2), 329-340. https://doi.org/10.5336/nurses.2022-93045

Artan, İ., Ceylan, Ş., & Kurnaz Adıbatmaz, F . (2020). Ebeveynler İçin Cinsel İletişim Ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 7(2), 136-158. doi:10.21020/husbfd.735860