Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Çelik, E. (2017). Problem Çözme Sürecinde Üstbilişsel Özdüzenleme Ölçeği (ÜÖÖ): Türkçe formu için geçerlik ve güvenirlik çalışması. Psikoloji Çalışmaları, 37(1), 53-71.

Kıral-Demir, B., & Katrancı, Y. (2023). Problem Çözmeye Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeği geliştirme çalışması. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 6(2), 374-394. https://doi.org/10.33400/kuje.1221777

Kızılkaya, G. ve Aşkar, P. (2010). Problem Çözmeye Yönelik Yansıtıcı Düşünme Becerisi Ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34(154), 82-92.

G, Özbay. (1997). Üniversite öğrencilerinin problem alanlarını belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirme: Geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.

Altun, Ş. & Açıkgül, K. (2022). Problem Odaklı Matematiksel Yaratıcılık Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Academic Research in Education, 8(1), 1-14. https://doi.org/10.17985/ijare.1201283

Ültanır, E . (1998). Üniversite Öğrencileri İçin Geiştirilen Problem Tarama Envanterinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma Ve Rehberlik Dergisi, 2 (10), 23-32.

Ersay, E. ve Yazçayır, N. (2014). Yeni Geliştirilen Problem Tarama Envanteri (Mesleki Eğitim Fakültesi Örneği). İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 65-88.

Turan, S. (2009). Probleme dayalı öğrenmeye ilişkin tutumlar, öğrenme becerileri ve başarı arasındaki ilişkiler (Yayınlanmamış doktora tezi).Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ankara

Turan, S., Demirel, Ö. (2009). Probleme Dayalı Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 34 (152), 15 – 29.

Akyay, A. (2016). Endişe ve Anksiyete Ölçeği, Problemlere Karşı Olumsuz Tutum Ölçeği ve Bilişsel Kaçınma Ölçeği, Türkçe uyarlanması, geçerliliği ve güvenirliliği. (Yüksek lisans tezi). Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Ünübol, B., Ünsalver, B. Ö., Ünübol, H., & Sayar, G. H. (2022). The prevalence and psychological relation of problem shopping: data from a large-scale sample from Turkey. BMC psychology, 10(1), 1-10. https://doi.org/10.1186/s40359-021-00711-6

Akın, A., Turan, M., E. ve Akın, Ü. (2015). Problemli Çevrimiçi Oyun Kullanımı Ölçeği Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (10), 65-77.

Maral, S., Naycı, N., Bilmez, H., Erdemir, E. İ., & Satici, S. A. (2025). Problematic ChatGPT Use Scale: AI-human collaboration or unraveling the dark side of ChatGPT. International Journal of Mental Health and Addiction. https://doi.org/10.1007/s11469-025-01509-y

Ayanoğlu, M. (2022) Annelere yönelik hazırlanan davranış düzenleme programının okul öncesi dönemde problemli davranışlar sergileyen çocuklar üzerindeki etkisinin incelenmesi (Tez No. 767196) [Doktora tezi, İnönü Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bekir, S. , Özü Gökce, Ö. & Makas, S. (2021). Adaptation of problematic series Watching scale into Turkish culture: The validity and reliability study . Ege Bilimsel Araştırmalar Dergisi , 4(1) , 20-33 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/egebad/issue/66316/1038629

Yavuz, S. (2020). İlahiyat Fakültesi Öğrencileri Örnekleminde Problemli Sosyal Medya Kullanım Ölçeği geliştirme: Geçerlik-güvenirlik çalışması. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 26(44), 109-124. https://doi.org/10.30623/harranilahiyatdergisi.733679

Sarı, D. B. (2022). Profesyonel turist rehberlerinde verimlilik: Ölçek geliştirme çalışması (Tez no. 706675) [Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ozmen Yagiz, B., & Alemdag, E. (2025). Understanding resilience in programming: A scale adaptation and analysis of individual differences. Education and Information Technologies, 30(5), 6547–6581. https://doi.org/10.1007/s10639-024-13086-z

Kılıç, S., Gökoğlu, S., & Öztürk, M. (2021). A valid and reliable scale for developing programming-oriented computational thinking. Journal of Educational Computing Research, 59(2), 257-286.

Yaşar, E., & Oral, B. (2024). Öğretmenlerin proje danışmanlık yeterlik düzeyleri: Ölçek geliştirme çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 464-486. https://doi.org/10.37217/tebd.1363368

Güneş, P., Altuntaş-Çakırlar, E. & Yılmaz, M. (2025). Project Guidance Self-efficacy Scale: Validity and reliabilty study, International Journal of Assessment Tools in Education, 12(2), 353–366.

Altunok, D. ve Şentürk, F. K. (2023). Turkısh Adaptatıon Of The Prosocıal Organızatıonal Behavıors Scale: A valıdıty and relıabılıty study . Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi , 22 (85) , 118-134 . https://doi.org/10.17755/esosder.1134750

Ayten, A., & Korkmaz, S. (2019). The relationships between religiosity, prosociality, satisfaction with life and generalised anxiety: A study on Turkish Muslims. Mental Health, Religion & Culture, 22(10), 980-993. https://doi.org/10.1080/13674676.2019.1695246

Şimşek İ.E., Şener G. ve Yakut Y. (2010). Unilateral Alt Ekstremite Amputelerinde Protez Memnuniyeti Anketi’nin Türkçe Güvenirliği ve Geçerliği: Pilot Çalışma. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 21(2), 81-86.

Özkul, K., Özcan, E., Can, D., Uçar- Özsoy, S., vd. (2022). The Effectiveness of Psychoanalytic Psychotherapy Scale: A psychometric study. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 9(2), 351-378.