Alt Boyutlar: İletişim

Taşdan, M. ve Oğuz, E. (2013). İlköğretim öğretmenleri için dağıtımcı liderlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması.. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 0(11), 103 – 124.

Göksoy, S. (2010). İlköğretim okulu yöneticilerinin değişime karşı direnci azaltma yöntemlerini uygulama düzeylerine ilişkin yönetici ve öğretmen görüşleri (Doktora tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.

Mutlu, D. (2023). İlkokul Öğrencileri için Girişimcilik Özyeterlik Ölçeği geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

İpek, Ö. F. ve Mutlu, H. T. (2022). İngiliz dili öğretiminin uzaktan eğitim sistem değerlendirmesi: ölçek geliştirme çalışması. Rumelide Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (26), 978- 994. https://doi.org/10.29000/rumelide.1074140.

Akın, A., Kaya, M., Akın, Ü., Sahranç, Ü. ve Uğur, E. (2014). İnternet Öz-yeterliği Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 404 - 415. http://dx.doi.org/10.14686/BUEFAD.201428191

Kına, B. (2018). İşletmelerde Kişiler Arası İletişim, İş Verimliliği ve İş Doyumu Değerlendirme Ölçeği geliştirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Kalemkuş, F. & Bulut Özek, M. (2022). Kapsamlı 21. Yüzyıl Becerileri Ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 12(2), 359-388. https://doi.org/10.18039/ajesi.899338

Seçer, İ., Çimen, F., & Ulaş, S. (2025). Kapsamlı Otizm Özellikleri Envanteri kısa formunun geçerlilik ve güvenirlik çalışması [Bildiri sunumu]. 12. Uluslararası New York Sosyal, Beşeri, İdari ve Eğitim Bilimlerinde Akademik Çalışmalar Kongresi, Albany, New York.

Okçu, V. & Deviren, İ. (2020). Kapsayıcı Liderlik Ölçeğinin Eğitim Örgütleri için Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması . Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 7 (2) , 180-192. https://doi.org/10.21666/muefd.770115

KÖŞGEROĞLU N, ACAT M, KARATEPE Ö (2005). Kemoterapi hastalarında hemşirelik bakımı memnuniyet ölçeği. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 6(2), 75 – 83.

Kırcalı, M. (2022). İngilizce öğretmen adaylarının öz-yeterlik algılarını ölçmek için kültürel ve dilsel çeşitlilik ölçeği geliştirilmesi ve doğrulanması (752101) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Kazancı-Tınmaz, A. (2020). Eğitim yönetiminde kuram, araştırma ve uygulama bütünlüğünün incelenmesi (Tez No. 610792) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

ge, Ş. D. (2022). İstanbul ilinde bulunan yataklı tedavi kurumlarının kurumsal sağlık okuryazarlığının değerlendirilmesi – Türkiye için özel ölçek geliştirilmesi (Tez no. 728007) [Doktora Tezi, İstanbul Medipol Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Altunkan, H. (2009). Hemşirelik hizmeti sunan sağlık personelinde malpraktis:Konya örneği. (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Çiftçi, B., & Aras, G. N. (2021). Adaptation of the compassion competence scale to Turkish. Perspectives in Psychiatric Care. https://doi.org/10.1111/ppc.12846

Memduhoğlu, H. B. ve Tanhan, F. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarılarını Etkileyen Örgütsel Faktörler Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 106-124.

Kul Ü., Birişci S., Kutay V. (2019). Adaptation of teachers’ ICT ıntegration proficiency scale into Turkish. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 437 – 456. https://doi.org/10.14686/buefad.442836

Tabak, H. ve Boyacı, M. (2019). Öğretmen örgütsel kimlik algısı ölçeği’nin (ÖÖKAÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 52, 96-117. doi: 10.21764/maeuefd.568144

Bağçeci, B., Çetin, B. ve Ünsal, S. (2013). Öğretmenlerin Mesleki İmaj Ölçeği. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 12(1), 34-48.

Çakır, T. (2015). Okul öncesi eğitim kurumları çok boyutlu denetsel etkililik modeli ölçeği(oçdem)’in geliştirilmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 0 (8).

Aslan, A.M. (2022). Okul temelli konsültasyon eğitimi programının okul psikolojik danışmanlarının konsültasyon öz-yetkinlik düzeylerine etkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Tokgoz-Yilmaz, S., Hancer, H., & Orak, O. (2025). Validity and reliability of Turkish version of the secondary screening instrument for targeting educational risk questionnaires. Speech, Language and Hearing, 28(1). https://doi.org/10.1080/2050571X.2024.2326362

Tuna, Z., & Şenol-Çelik, S. (2012). Otonomi Değerlendirme Ölçeğinin 65 yaş ve üstü bireylerde geçerlilik-güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 19(1), 51-61.

Evirgen, N. (2010). Aile içi örüntülerin çocukların algıları açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Mercan, O. & Kan, A. (2021). Öz geçmiş hazırlamaya yönelik tutum ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Eğitim Araştırmaları Dergisi , 3(1), 17-26. https://doi.org/10.47770//ukmead.892044