Ölçek Kategorileri: 20 Psikiyatri /Klinik Psikoloji

Pınar, İ. (2025). Çocuk Somatizasyon Envanteri-8 (ÇSE-8)’in Türkçeye uyarlanması ve demografik değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi (Tez No. 982210) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Seçer, İ., Briegel, W., & Çimen, F. (2024, 25-27 Nisan). Turkish Validity and Reliability Study of Child Stress Disorders Checklist [Bildiri sunumu]. 2. International 21. Century Educational Research Congress, Burdur, Türkiye

Öğütlü, H., Kaşak, M., Doğan, U., Atasoy, S., & Mcnicholas, F. (2023). Psychometric Properties of the Turkish version of the Child and Adolescent Behavior Inventory Sluggish Cognitive Tempo Scale (CABI-SCT) in Children and Adolescents. Clinical Child Psychology and Psychiatry, 1-15.

Çimen, F., & Seçer, İ. (2025, 13-15 February). Turkish validity and reliability study of Child and Adolescent Trauma Screen 2 (CATS-2). 15th International Congress on Social, Humanities, Administrative, and Educational Sciences in a Changing World, Istanbul, Türkiye.

Karakaya, I., Çakın-Memik, N., Ağaoğlu, B., Aker, A. T., Şişmanlar, Ş. G., Yıldız-Öç, Ö. ve Coşkun, A. (2007). Çocuk ve Gençler İçin Klinisyen Tarafından Uygulanan Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçeği (TSSB-ÖÇE) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 14(3), 125-132.

Koçak, R., Karaboğa, M. ve Baloğlu, M. (2015). Çocuklar için Aleksitimi Ölçeği (ÇAÖ) Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Electronic Turkish Studies, 10(11), 1023-1036.

Bulut, E., Aksoy, B., Kahriman, I., & Bektaş, M. (2026). Investigation of the psychometric properties of the Turkish version of the Perceived Stress Scale for Kids (PeSSKi): A study of validity and reliability. Journal of Pediatric Nursing, 86, 603-613. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2025.12.011

Yılmaz, S. ve Kılıç, E. Z. (2015). Çocuklar İçin Anksiyete Duyarlılığı İndeksi’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 26(3), 197-203.

Erden, G., ve Celik, C. (2024). Çocuklar için Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği: Güvenirlik, geçerlik ve uyarlama çalışması. Klinik Psikiyatri Dergisi, 27, 150-160.https://doi.org/10.5505/kpd.2024.48640

Horzum, M.B., Ayas, T. ve Çakır-Balta, Ö. ( 2008). Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76-88.

Alşen-Güney, S., Baykara, H. B., İnal-Emiroğlu, N. (2018). Çocuklar için Depresyon Değerlendirme Ölçeği Revize Formunun Türk popülasyonundaki ergenlerde psikometrik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 19, 41-48. doi: 10.5455/apd.292666

Öy, B. (1991). Çocuklar için depresyon ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 2(2), 132-136.

Kaçmaz C. , Cumurcu B. , Çelik O. T. (2023). Çocuklar için Dijital Bağımlılık Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlilik analizi. Bağımlılık Dergisi, 24 (4), 495-506. https://doi.org/10.51982/bagimli.1261063

Bağatarhan, T., & Siyez, D. M. (2023). The Digital Addiction Scale for Children: Psychometric properties of the Turkish version. Current Psychology, 42(23), 19455–19465. https://doi.org/10.1007/s12144-023-04675-1

Zengin, H., Erbay Özdede, E., & Çınar, N. (2024). The Turkish adaptation study of the Digital Addiction Scale for Children: A validity and reliability study. Sakarya University Journal of Holistic Health, 7(1), 36-49. https://doi.org/10.54803/sauhsd.1190604

Hazar, Z. ve Hazar, M. (2017). Çocuklar için Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği. International Journal of Human Sciences, 14 (1), 204-216.

Eskili, Y., & İflazoğlu Saban, A. (2025). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile öğrenme ve çalışma sorumluluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 61(61), 1-22. https://doi.org/10.15285/maruaebd.1436089

Özusta, Ş. (1993). Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri’nin uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Ozusta, H. S. (1995). Cocuklar icin Durumluk-Surekli Kaygı Envanteri uyarlama, gecerlik ve guvenirlik calısmasi. Turk Psikoloji Dergisi, 10 (34), 32-44.

Tanış-Özçelik, A., Yılmaz, E., & Özmaldar, R. (2024). Çocuklar için Gıda ve Beslenme Okuryazarlık Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(3), 1857-1876. https://doi.org/10.37217/tebd.1513748

Çölümlü, G. M. (2014). Çocuklar İçin Kaygı Ölçeği-R (2) 'nin Türkçe versiyonunun psikometrik özellikleri. (Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Demir Kösem, D., Bektaş, M., & Boggiano, M. M. (2024). Psychometric properties of the Turkish version of the Kids-Palatable Eating Motives Scale. Gümüşhane University Journal of Health Sciences, 13(3), 1021-1029. https://doi.org/10.52881/gsbdergi.1034683

Demir, T., Eralp-Demir, D., Türksoy, N., Özmen, E. ve Uysal, Ö. (2000). Çocuklar İçin Sosyal Anksiyete Ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirliği. Düşünen Adam Dergisi, 13(1), 42-48.

Özusta, Ş. (1993). Çocuklar için durumluk-sürekli kaygı envanterinin uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Erden, G., Kılıç, E. Z., Uslu, R. İ. ve Kerimoğlu, E. (1999). Çocuklar İçin Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği: Türkçe geçerlik, güvenirlik çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 6(3), 143-149.