Ölçek Kategorileri: 185 Sağlık Psikolojisi

Körükçü, Ö., Kukulu, K., & Firat, M. Z. (2012). The reliability and validity of the Turkish version of the Wijma Delivery Expectancy/Experience Questionnaire (W‐DEQ) with pregnant women. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 19(3), 193-202. doi: 10.1111/j.1365-2850.2011.01694.x

Şenay, N. ve Bilge, Y. (2024). Yalnızlık Damgası Ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Klinik Psikoloji Dergisi, 8(2), 161-173. https://doi.org/10.57127/kpd.26024438m0000112

Mulumulu, N. (2023). Psychosocial Impact of Assistive Devices Scale’ın (Yardımcı Cihaz Kullanımının Psikososyal Etkisi Ölçeği) Türkçe’ye uyarlanması, geçerlilik ve güvenilirliği (Yüksek Lisans Tezi). Biruni Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.

Aydınlı, S. (2006) Sağlığın korunması ve geliştirilmesiyle ilgili temel davranışları değerlendirmek üzere "yaşam biçimi ölçeği" geliştirme çalışmaları ve bu ölçeğin güvenilirlik araştırması. (Tıpta uzmanlık tezi). İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, İstanbul.

Doğan, T., Yıldırım, İ., & Myers, J. E. (2012). Adaptation of the Wellness Evaluation of Lifestyle Scale to Turkish. Eurasian Journal of Educational Research, 46, 23-40.

Can, G., Akin, S., Aydiner, A., Ozdilli, K., Oskay, U., & Durna, Z. (2011). A psychometric validation study of the Quality of Life and Famcare Scales in Turkish cancer family caregivers. Quality of Life Research, 20(8), 1319-1329.doi:10.1007/s11136-011-9867-x

Özer, S. (2002). Kalp yetmezliğinde sağlık davranışları ve yaşam kalitesi ilişkisinin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Pınar, R. (1995). Diabetes Mellitus`lu hastaların yaşam kalitesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörlerin incelenmesi (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

İğici-Öner, S. (2010). Ankara Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi' ne 2008 Yılı ilk yarısında başvuran yaşa bağlı maküla dejenerasyonu olgularının NEI VFQ-25/TR Yaşam Kalitesi Ölçeği ile Değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Koçyiğit, H., Aydemir, Ö., Ölmez, N. ve Memiş, A. (1999). Kısa form-36 (KF36)’nın Türkçe versiyonunun güvenirliliği ve geçerliliği. İlaç ve Tedavi Dergisi,12(2), 102-106.

Küçükertan, A. (2020). Yaşam Memnuniyet Ölçeği’nde ROC analizi ile standart belirleme (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü).

Gökkaya, E. (2025). Disaster Recovery Conviction Scale regarding Elderly Individuals. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 53-57. https://doi.org/10.30934/kusbed.1570197

Özel, İ., & Kutlu, F. Y. (2024). Yaşlı Bireylerin Sağlık Çalışanlarının Tutumlarını Algılama Ölçeği’nin geliştirilmesi, psikometrik özellikleri, doğrulayıcı faktör analizi ve kesme değeri. Türkiye Klinikleri Hemşirelik Bilimleri Dergisi, 16(1), 257-266. https://doi.org/10.5336/nurses.2023-99576

Birgili, F., Kılınç, S., & Uğurlu, N. B. (2022). Validity and Reliability of Turkish Version of the Self-Awareness of Falls in Elderly Scale Among Elderly Inpatients. Cyprus Journal of Medical Sciences, 7(1), 69-79. DOI: 10.4274/cjms.2020.2134

Kamarlı-Altun, H., Suna, G., & Ciftci, S. (2022). Turkish adaptation of Nutritional Form for the Elderly: A methodological study. Turkiye Klinikleri J Health Sci, 7(4), 1135-42. DOI: 10.5336/healthsci.2022-91423

Gökler, M., Ünal, E., Aydın, R., Metintafi, S., Ifiıklı, B., Önsüz, M. (2015). Developing A Home Health Care Need Scale For The Elderly. Türk Geriatri Dergisi, 18(3), 231 – 237.

Cevik C, Baydur H, Ozdemir R, Sonmez S. (2024). Validation and reliability study of the Turkish version of the Social Health Scale for the Elderly. Eur J Geriatric Gerontol, 6(3):185-193.

Altay, B. & Çalmaz, A. (2023). Development of satisfaction with life for the elderly: A validity and reliability study. Academia Journal of Educational Research,  11 (9), 244-252. https://doi.org/10.15413/ajer.2023.0701 ISSN 2315-7704

Özel-Kızıl, E. T., Turan, E. D., Yılmaz, E., Cangöz, B., & Uluç, S. (2010). Discriminant validity and reliability of the Turkish version of Informant Questionnaire on Cognitive Decline in the Elderly (IQCODE-T). Archives of Clinical Neuropsychology, 25(2), 139-145. doi: 10.1093/arclin/acp103

Yıldırım, Y. (2007). “Yaşlılarda Diyabetin Yükü Ölçeği”Nin Türk toplumu için geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi (Doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Karagöz, Y., Karaşin, Y., Filiz, M. & Ateş, M. (2025). Factors affecting the joy of life in old age: A scale development study. Adultspan Journal, 24(1), 4.

Adıgüzel, L. (2023). Yatağa Bağımlı Hastaların Bakım Vericileri için Öz Yeterlilik Ölçeği geliştirilmesi  (Tez No: 785494). (Doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi). YÖK Tez Merkezi.

Yılmaz F., Öztürk M., Kevenk A. (2021). Inpatıent satısfactıon questıonnaıre: Scale Development and relıabılıtyvalıdıty study. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(3), 206 – 215. https://doi.org/10.30934/kusbed.826261

Bıyıklı, A. E. (2018). Yatan Hastaların Beslenme Hizmetlerinden Memnuniyet Ölçeği’nin geliştirilmesi ve uygulanması [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi].

Hamurcu, P., Şahin, İ. N., & Çelik, A. (2023). Yeme Arzusu Kabullenme ve Davranış Ölçeği’nin Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (19), 19-32. https://doi.org/10.38079/igusabder.1109847