Ölçek Kategorileri: 185 Sağlık Psikolojisi

Kocabaş, T. (2020). Depresyon Okuryazarlığı Ölçeği‘nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması (Uzmanlık tezi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi).

Turan, E., Gürel,M.S., Turgut-Erdemir, A. ve İnan-Yüksel, E.(2013). Dermatolojik Hastalıklara Özgü Aile Etki Ölçeği geliştirilmesi; geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türkderm-Deri Hastalıkları ve Frengi Arşivi Dergisi, 48,74-81. doi:10.4274/turkderm.27167

Hassan, Y. A. (2023). Impact of Covid-19 pandemic on glycemic regulation in type 2 diabetes mellitus patients and evaluation of Diabetes Distress Scale [Yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ayar, D. (2012). Diabetes mellitus'lu çocuklarda yaşam kalitesi ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Bozyiğit, S. (2025). Diderot Etkisi Ölçek Geliştirme Çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(3), 975–999. https://doi.org/10.17153/oguiibf.1594266

Dilci, T. (2019). A study on validity and reliability of Digital Addiction Scale for 19 years or older. Universal Journal of Educational Research, 7(1), 32–39. https://doi.org/10.13189/ujer.2019.070105

Tutar, H., & Mutlu, H. T. (2024). Dijital Yorgunluk Ölçeği (DİYÖ): Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (67), 56-74.

Çelikpazu, E. E., & Taşdemir, F. (2022). Grammar Anxiety Scale: The validity and reliability study. Participatory Educational Research, 9(4), 343-366. http://dx.doi.org/10.17275/per.22.94.9.4

Budak, Z., (2020). Dinleme Ortamları ve Yansımalarının Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisi Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. (Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi).

Ulutaş, M., & Erkoç, N. (2023). Dinosaur syndrome: A scale development study. Journal of Education, Theory and Practical Research, 9(1), 98–107. https://doi.org/10.38089/ekuad.2023.135

İnanç, B. Y., Çelik, M. ve Görgün, H. (2003). Diş Hekimliği Korkusu Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi,1(1), 43-51.

Uranoğlu, B. K. (2023). Disfaji Riski Taşıyan Yaşlılarda Aspirasyon Pnömonisinin Önlenmesine Yönelik Geliştirilen Öz Bakım Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması, geçerliliği ve güvenirliği (Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İç Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı).

Kakaşçı Gün Ç. ve Demirci N. (2023). Development of Revised Dysmenorrhea Impact Scale Short Form (DIS-R). In D. Atik (Ed.) International Research in Health Sciences (pp. 252-280). Platanus Publishing.

Bahadir-Yilmaz, E., Sahin, E., Yuksel, A. (2024). Development of Coping with Dysmenorrhea Scale in university students: A methodological study. International Journal of Caring Sciences, 17(2), 829-39.

Günbaş, M., Büyükkaya Besen, D., & Dervişoğlu, M. (2024). Assessing psychometric properties of the Turkish version of the Diabetes Caregiver Activity and Support Scale (D-CASS). Primary Care Diabetes, 18(1), 84–90.https://doi.org/10.1016/j.pcd.2023.11.006

Özcan, H. (2012). Diyabet Güçlendirme Ölçeği'nin Türk toplumu için geçerlik güvenirliğinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Isparta.

Jahanpeyma, P., Karaman, E., Yıldırım, Y., Şahin, S., & Şenuzun Aykar, F. (2020). Adaptation of Diabetic Empowerment Scale-Short Form to older individuals and to Turkish language: Validity and reliability study. The Eurasian Journal of Medicine, 52(2), 120-125. doi: 10.5152/eurasianjmed.2020.19155

Kavuran, E., & Türkoğlu, N. (2022). Turkish validity and reliability of the Diabetes Medication Self-Efficacy Scale. International Journal of Endocrinology(Ukraine), 18(5), 285-292. Doi: 10.22141/2224-0721.18.5.2022.1187

Karakurt, P. (2008).Tip 2 diyabetli hastalara verilen eğitimin öz-bakım üzerine etkisi. (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Bayındır Çevik, A. (2010). Tip 2 diyabetlilerde kardiyovasküler risk faktörleri ile sağlık inancı ve öz-etkililik arasındaki ilişki.(Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Eroğlu, N., Sabuncu, N. (2019). Diyabet Öz Yönetim Skalası’nın (DÖYS) Türk toplumuna uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hemşirelik Bilimi Dergisi, 1(3), 1-6.

Çetintaş, İ., & Akgün Kostak, M. (2021). Psychometric properties of the Turkish version of the Diabetes Family Impact Scale. Journal for Specialists in Pediatric Nursing, e12308. https://doi.org/10.1111/jspn.12308

Özcan, A. (2024). Diyabetli Bireylerde Ayak Bakım Davranışı Değişim Süreci Ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Karabük Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Karabük.

Işık, K., Yıldırım, H. ve Cengiz, Z. (2021). Diyabetli hastalarda psikolojik insülin direnci ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 15(4), 726-733. https://doi.org/10.21763/tjfmpc.864093

Yıldız, B. (2024). Diyabetlilerde İlaç Uyumunun Önündeki Pratik Engeller Ölçeği’nin Türkçe uyarlamasının güvenirlik ve geçerlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.