Ölçek Kategorileri: 140 Kişilerarası İlişkiler

Soysal, F. S. Ö., Baş, A. U., & Aysan, F. (2019). Romantik ilişkilerde öz yeterlik ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8(2), 1100-1110.https://doi.org/10.15869/itobiad.544395

Barkale Şahin, S., & Hamarta, E. (2024). Development of the Psychological Flexibility in Romantic Relationships Scale (PFRRS): A validity and reliability study. Research on Education and Psychology (REP), 8(2), 330–359. https://doi.org/10.54535/rep.1557924

Karaman, H. B., & Arslan, C. (2023). Romantik İlişkilerde Temel Psikolojik İhtiyaçların Doyumu Ölçeğinin geliştirilmesi. International Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 9 (70), 3348-3356. http://dx.doi.org/10.29228/sm ryj.69189

Yıldız Akyol, E. & Öztemel, K. (2022). Revision Study of the Romantic Relationship Assessment Scale (RRAS-RF) . Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 12 (67), 629-649. DOI: 10.17066/tpdrd.12250437

Ekşi, H., & Mağara, S. (2024). Cansız nesneler, canlı duygular: Romantik Sempatik Büyü Ölçeği (RSBÖ) Türkçeye uyarlama çalışması. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 11(3), 579-596. https://doi.org/10.31682/ayna.1381192

Akbay, S.E., & Gündoğdu, H.G. (2021). The relation between parental bonding with ıntimacy and authentic self ın mediated by attachment style. Kastamonu Education Journal, 29(1), 84-102. doi: 10.24106/kefdergi.727091

Şiraz, M. F. (2011). Rorschach Oral Bağımlılık Ölçeğinin geçerlilik çalışması (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Hançer Tok, H., Uzun, L. N., Tokur Kesgin, M. (2025). Adaptation of the Mental Wellness and Illness Scale to Turkish: A validity and reliability study. BANÜ Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi, 7(1), 33-42. https://doi.org/10.46413/ boneyusbad.1446643

Bağ, B. ve Ekinci, M. (2006). Ruhsal sorunlu bireylere yönelik toplum tutumları ölçeğinin (Rsttö) türk toplumunda geçerlilik ve güvenirliğinin değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(15), 63-83.

Bağ, B. ve Ekinci, M. (2006). Ruhsal Sorunlu Bireylere Yönelik Toplum Tutumları Ölçeğinin (RSTTÖ) Türk toplumunda geçerlilik ve güvenirliğinin değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 5(15), 63-83.

Inanç, A., & Eksi, H. (2022). Adaptation of RULS-6 loneliness scale (6-item short form) into Turkish: A validity and reliability study. Contemporary Educational Researches Journal, 12(4), 197–203. https://doi.org/10.18844/cerj.v12i4.7466

Karaman, F., Barut, A.Y. (2022). Sağlık Bilimlerinde Okuyan Öğrencilerin Etik Değerleri Ölçeği’nin geliştirilmesi. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences, 8 (3), 93-106.

Yardımcı, H. (2024). Sağlık çalışanlarında mobbing: ölçek geliştirme ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 129–141. https://doi.org/10.47525/ulasbid.1397728

Biçici-Gezgin, B. (2011). Sağlık Çalışanlarının Kadına Yönelik Eş Şiddeti Konusunda Tutum ve Uygulamaları Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirliği (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Kuzan, R., Beyazgül, B., & Karadağ, D. (2024). A study on the development of a Health Literacy Assessment Scale. Journal of Harran University Medical Faculty, 21(3), 393-401.https://doi.org/10.35440/hutfd.1491977

Kovancı, M. S., Özbaş, A. A., & Kalkan, E. C. (2022). Sağlık Personeli-Hasta-İlişki Anketi (Shia)’nin Türkçe formunun geçerlik güvenirlik çalışması. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 9(3), 612-626.

Bulut, A., İnce Kasap, R., & Sengul, H. (2023). Psychometric properties of the Turkish version of the emotional communication scale for healthcare professionals. Social Science Development Journal, 8(39), 98-113. http://dx.doi.org/10.31567/ssd.988

Kanbay, Y., Akçam, A., Babaoğlu, E., Karakuş Öztürk, H., & Köse, S. (2026). Development of the Sahara Attitude Scale Towards Violence Against Women and examination of its psychometric characteristics. Behavioral Psychology, 34(2), 44933. https://doi.org/10.31083/BP44933

Gültekin, F. (2008). Saldırganlık ve öfkeyi azaltma programı'nın ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin saldırganlık ve öfke düzeyleri üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Can, S. (2002). Aggression Questionnaire" adlı ölçeğin Türk popülasyonunda geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. (Tıpta uzmanlık). GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Psikiyatri Anabilim Dalı, İstanbul.

Can, S. (2002). “Aggression questionnaire” Adlı Ölçeğin Türk popülasyonunda geçerlilik ve güvenilirlik çalışması (Uzmanlık tezi, Genel Kurmay Başkanlığı, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Servis Şefliği, İstanbul).

Şahin, H. (2004). Saldırganlık ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(7), 180-190.

Ulusoy, H., Güler, G., Yıldırım, G., & Demir, E. (2018). Reliability and validity of the Salford-Scott Nursing Values Questionnaire in Turkish. Nursing Ethics, 25(1), 80-91. https://doi.org/10.1177/0969733016642626.

Çakı, B., Güngörmüş, Z. ve Kuşlu, S. (2022). Development of the Outbreak Change Curve Scale: Validity and reliability. Avrasya Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(2), 10-23. DOI: 10.53493/avrasyasbd.976276

Şahin, M., & Tunç, T. (2022). A measurement tool for social relationships in the shadow of Covid-19. AVRASYA Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 10(30), 438-460.