Ölçek Kategorileri: 102 İletişim, Dil ve Sözel Süreçler

Şahin, E., Aydın, B. O., Gülşen, M. T., & Kul, S. (2017). Hastanelerde Hastalar Tarafından Belirlenen İletişim Engellerini Ölçen Yeni Bir Ölçeğin geçerlik ve güvenilirliği. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi, 15(3), 187-200.

Özsaban, A., & Uslu, E. (2023). Turkish adaptation of The Verbal and Social Interaction Questionnaire for nursing students: A validity and reliability study. Journal of Psychiatric Nursing, 14(1),1-8. https://doi.org/10.14744/phd.2022.13549

Öcalan, S., Kovancı, M. S., & Bilgin, A. (2025). Hemşirelik Öğrencilerinde Terapötik İletişim Ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(1), 246–253. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1557430

Parlak, M. M., & Köse, A. (2024). Turkish validity and reliability study on the quick aphasia battery. Brain and behavior, 14(1), e3343. https://doi.org/10.1002/brb3.3343

Ergül, C., Demir, E., Hançer, H., Deniz Sakarya, M., & Çakmak, E. (2024). Hızlı İsimlendirme Testinin 20-49 yaş arası bireylerde geçerlik ve güvenirliği: Metodolojik çalışma. Türkiye Klinikleri Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(4), 845-855. https://doi.org/10.5336/healthsci.2024-104954

Munis, Ö. B., & Parlak, M. M. (2023). Validity and reliability of the Turkish version of the Holden Communication Scale. Brain and Behavior, 13(9), 1-8.

Yelek, E. N. (2024). ICF Temelli İletişim Tarama Ölçeği (İTÖ)’nün geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Köksal, D., & Ulum, Ö. G. (2021). Developing the inventory of ideological components in language learning through factor analysis. ELT Research Journal, 10(1), 27-42.

Şahan Akpunar, G. (2019). İfade Edici Dil Becerileri Değerlendirme Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları (Tez no. 586260) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü]. YÖK Tez Merkezi.

Eser, F., Bozkurt, B. (2022). İki Dilli Suriyeli Çocuklar İçin Türkçe Temel Kavramlar Ölçeği. Milli Eğitim Dergisi, 51(236), 3471 – 3488. https://doi.org/10.37669/milliegitim.959506

İşci, C., & Akkaya, N. (2018). İkidilli öğrencilerin Türkçe dersi dinleme becerisine ilişkin özyeterlikleri: Ölçek geliştirme çalışması. Turkish Studies – Educational Sciences, 13(27), 891-905. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.14557 

Ersanlı,K. ve Balcı,S. (1998). İletişim Becerileri Envanterinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (10), 7-12.

Ünal, Ş. (2014). İletişim Becerileri Kontrol Listesi-II'nin (CCC-2) Türkçeye uyarlama çalışması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

Tuncer, U., Ç. (2008). İnsan kaynaklarının psiko-sosyal bakımdan geliştirilmesi amacıyla hazırlanan gelişim programlarının değerlendirilmesine yönelik bir araştırma: Man Türkiye A.Ş. örneği (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Korkut-Owen, F. ve Bugay, A. (2014). İletişim Becerileri Ölçeği’nin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 51-64.

Harlak, H., Dereboy, C., & Gemalmaz, A. (2008). Validation of a Turkish translation of the Communication Skills Attitude Scale with Turkish medical students. Education for Health, 21(1), 55-65.

Korkut, F. (1996). İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeğinin Geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(7), 18-23.

Ozmen, F., Akuzum, C., Zincirli, M., & Selcuk, G. (2016). The communication barriers between teachers and parents in primary schools. Eurasian Journal of Educational Research, 66, 26-46. http://dx.doi.org/10.14689/ejer.2016.66.2

Erdem, A. T. ve Alav, O. (2023). İletişim İsteksizliği Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 1387-1404.

Çakırgöz, G. (2017). İletişim Kurabilme Ölçeği kısa formunun ALS hastalarında Türkçe geçerlilik-güvenilirlik çalışması (Tez No. 502612) [Yüksek Lisans Tezi, Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Alyılmaz, S. ve Polatcan, F. (2018). İletişim Kurma İstekliliği Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(1), 447-458.

Koca, G. Ş., & Erigüç, G. (2017). İletişim Yeterlilik Ölçeği’nin geçerlik ve güvenilirliği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(4), 789-799.

Şahin, E. S., & Derin, S. (2020). İletişimde Çözüm Odaklılık Ölçeği’nin (İÇOÖ) geliştirilmesi, geçerlilik ve güvenilirliği. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 662-674.

Çay, M., Yanardağ, U., Zubaroğlu-Yanardağ, M. (2023). Adaptation of Relational Aging Anxiety Scale into Turkish. Arch Health, 1-8. Doi: 10.5152/ArcHealthSciRes.2022.22035.

Avsar, F., & Karakaya, I. (2025). Validity and reliability of the First Aid Self-Efficacy Scale for school emergencies. Journal of Pubnursing Sciences, 3(03), 126-133. https://doi.org/10.69606/jps.v3i03.283