Ölçek Kategorileri: 102 İletişim, Dil ve Sözel Süreçler

Ergün, N., Göksu, İ., & Sakız, H. (2020). Effects of phubbing: Relationships with psychodemographic variables. Psychological Reports, 123(5), 1578-1613. https://doi.org/10.1177/0033294119889581

Eraslan Çapan, B., Kırteke, S., & Bakioğlu, F. (2024). Adaptation of the real and electronic communication skills questionnaire to Turkish samples: validity and reliability study. Bartın University Journal of Faculty of Education, 13(1), 1-11. https://doi.org/10.14686/buefad.1130786

Ulger, N., Hancer, H., Tokgoz-Yilmaz, S., & Dursun, G. (2024). Validity and reliability of the Turkish version of the Glottal Function Index. Journal of Voice. https://doi.org/10.1016/j.jvoice.2024.04.004

Erol, M., KARAKAYA, I. (2020). Günlük Hayata Yönelik Dil Farkındalığı Ölçeğinin geliştirilmesi. International Journal of Assessment Tools in Education, 7(4), 535 – 548. https://doi.org/10.21449/ijate.647488.

Malakcıoğlu, C. (2023). Multidimensional assessment of assertiveness: Assertiveness, passivity, and aggressivity scales. Journal of Psychiatric Nursing, 14(4), 359-368. https://doi.org/10.14744/phd.2023.82956

Şahin, E., Aydın, B. O., Gülşen, M. T., & Kul, S. (2017). Hastanelerde Hastalar Tarafından Belirlenen İletişim Engellerini Ölçen Yeni Bir Ölçeğin geçerlik ve güvenilirliği. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi, 15(3), 187-200.

Koca, G. Ş., & Erigüç, G. (2021). Hasta-hekim ilişkisinde güven iletişimi: Hastaların bakış açısıyla ölçmeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(Armağan Sayısı), 186-202. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.689732

Özsaban, A., & Uslu, E. (2023). Turkish adaptation of The Verbal and Social Interaction Questionnaire for nursing students: A validity and reliability study. Journal of Psychiatric Nursing, 14(1),1-8. https://doi.org/10.14744/phd.2022.13549

Öcalan, S., Kovancı, M. S., & Bilgin, A. (2025). Hemşirelik Öğrencilerinde Terapötik İletişim Ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(1), 246–253. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1557430

Parlak, M. M., & Köse, A. (2024). Turkish validity and reliability study on the quick aphasia battery. Brain and behavior, 14(1), e3343. https://doi.org/10.1002/brb3.3343

Ergül, C., Demir, E., Hançer, H., Deniz Sakarya, M., & Çakmak, E. (2024). Hızlı İsimlendirme Testinin 20-49 yaş arası bireylerde geçerlik ve güvenirliği: Metodolojik çalışma. Türkiye Klinikleri Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(4), 845-855. https://doi.org/10.5336/healthsci.2024-104954

Munis, Ö. B., & Parlak, M. M. (2023). Validity and reliability of the Turkish version of the Holden Communication Scale. Brain and Behavior, 13(9), 1-8.

Yelek, E. N. (2024). ICF Temelli İletişim Tarama Ölçeği (İTÖ)’nün geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Köksal, D., & Ulum, Ö. G. (2021). Developing the inventory of ideological components in language learning through factor analysis. ELT Research Journal, 10(1), 27-42.

Şahan Akpunar, G. (2019). İfade Edici Dil Becerileri Değerlendirme Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları (Tez no. 586260) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü]. YÖK Tez Merkezi.

Eser, F., Bozkurt, B. (2022). İki Dilli Suriyeli Çocuklar İçin Türkçe Temel Kavramlar Ölçeği. Milli Eğitim Dergisi, 51(236), 3471 – 3488. https://doi.org/10.37669/milliegitim.959506

İşci, C., & Akkaya, N. (2018). İkidilli öğrencilerin Türkçe dersi dinleme becerisine ilişkin özyeterlikleri: Ölçek geliştirme çalışması. Turkish Studies – Educational Sciences, 13(27), 891-905. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.14557 

Ersanlı,K. ve Balcı,S. (1998). İletişim Becerileri Envanterinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (10), 7-12.

Ünal, Ş. (2014). İletişim Becerileri Kontrol Listesi-II'nin (CCC-2) Türkçeye uyarlama çalışması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

Tuncer, U., Ç. (2008). İnsan kaynaklarının psiko-sosyal bakımdan geliştirilmesi amacıyla hazırlanan gelişim programlarının değerlendirilmesine yönelik bir araştırma: Man Türkiye A.Ş. örneği (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Korkut-Owen, F. ve Bugay, A. (2014). İletişim Becerileri Ölçeği’nin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 51-64.

Harlak, H., Dereboy, C., & Gemalmaz, A. (2008). Validation of a Turkish translation of the Communication Skills Attitude Scale with Turkish medical students. Education for Health, 21(1), 55-65.

Korkut, F. (1996). İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeğinin Geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(7), 18-23.

Ozmen, F., Akuzum, C., Zincirli, M., & Selcuk, G. (2016). The communication barriers between teachers and parents in primary schools. Eurasian Journal of Educational Research, 66, 26-46. http://dx.doi.org/10.14689/ejer.2016.66.2

Erdem, A. T. ve Alav, O. (2023). İletişim İsteksizliği Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 1387-1404.